bugün çık gel meydanlara
bugün alanlar biz dolu
bak her yerde insanlar
ve zincirler paramparça
bugün çık gel meydanlara
her yerde özgürlük
bir kent düşlüyorum her sokağında sen
bir sen düşlüyorum her kelimesi ben
bir sen bir de ben yani biz, ikimiz
bu kente ne çok yakışıyor sevgimiz
21.8.2012
çivisi çıkmış bir ayrılığın
üstüne basa basa yürüyorum
ne kadar yamamaya çalışsamda
bir türlü dikiş tutmuyor hasret yarası
11.6.2012
ve akşam ve gece sonra şafak derken sabah
ama hepsine sensizlik bulaşmış
bundandır sanki çekilmiyor anlar
kent yıkılgan, cadderde boşluğun
duvarlar soğumsu çatlak çatlak
enkaz altında yarınlar...
zenci yüreğime sığınmış haymatlos sevdam
iğdiş edilmiş umutların yanı sıra
çaresiz bir ur gibi günden güne büyüyen
çağlar boyu lanetlenmiş bir hasrete
yaşanacaklarım cüzzamlı bir sensizliğe
ve hudutları cizilmemiş söz dinlemez düşlere emanet...
umutların yekünü neydi ki
gün aşırı sevdalara yetsin
hasretlerin brütüne ne gerek
bir parça ayrılığın türevi
yakıp kavurur zaten yüreği...
kaçan sevdin gönlüm
Vay benim kaanatkar gözlerim
Bıkmadan, usanmadan bakarsın şu ufka
Oysa beklediğin ayaklar
Katiyen adımını atmaz bu tarafa!
Vay benim yaşlı gözlerim
Gece demeden gündüz demeden
grevde yüreğim
üretmiyor bir başka sevdayı
gülüşünde durudurup saatin yelkovanını
kabullenmiyor senden kalan yalnızlığı
kar yağıyor yıkıntılarıma her gece
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!