ne çok korku salmışız biz böyle asalaklara
ne çok seviyorlar bunlar karanlıkta saklanmayı
küçük bir ateş çıngısı çıkarsak
yangına dönecek diye titriyor yürekleri
tek başımaza bile yetiyoruz gece sürüsünü devirmeye
biliyorlar ki korkuyorlar
Böyle mi sonsuz olur bir sevda
Yar, azgın hasretler gömüyorum
Gece yarılarında sessiz sedasız
Ne kadar uzak oluyor sabahlar
Her şafak vakti gün doğumundan önce
Uçsuz bucaksız bir sancıyla
Vay benim kaanatkar gözlerim
Bıkmadan, usanmadan bakarsın şu ufka
Oysa beklediğin ayaklar
Katiyen adımını atmaz bu tarafa!
Vay benim yaşlı gözlerim
Gece demeden gündüz demeden
grevde yüreğim
üretmiyor bir başka sevdayı
gülüşünde durudurup saatin yelkovanını
kabullenmiyor senden kalan yalnızlığı
kar yağıyor yıkıntılarıma her gece
RENKLİ SEVDAM
Anladım ki ben imkansız aşkların şairiyim
Çölde gül yetiştirmeye benziyor sevmelerim
Turnaların dillerinde taşıdığı suyla suluyorum
Sanki rengi atmış umutlarımı
Haymatlosluktur aslında
Her sevinin sonu birazda
Bir taraftan yaşatırken inadına
Bitkisel hayattaki anıları
Öbür taraftan en deli çağındaki yarınlara
Kıydığının farkına varmaz bile insanoğlu
kentli rüzgarlar nerden bilecek
incecik bir başağın
her savaşta yenilip
boynu bükülse de
yılmadan her dafasında
dimdik ayağa kalkıp
üstü açık bir kent meydanı yüreğim
ne vakit toplansa sevdalarım
genç yağmurlar ıslatır
baştan ayağa sırılsıklam
yaşan(a) mamışlıkları
ünsüz bir şairim ben sende
parmak uçlarında yürür gibi
sessiz şiirler taşıyorum avuçlarımda
ne bir harf düşüyor sözcüklerden
ne de bir şey eksiliyor benden
sen beni sevmelerden
kızıla kesiyorsa gözlerim
adımlarım kendi ekseni etrafında dönüyorsa
dilim sürçüyor ve yarımyamalak çıkıyorsa sözcüklerim
bir de şarap tadıyorsa bıyığım
bilki sarhoşum, doğrudur ne söylüyorsam.
hadi gel yaşanacakları üleşelim yarıyarıya
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!