zincir vuruyorum bütün harflere
dillerim dökülüyor pul pul
her sözcüğün sonunda,
adındaki hecelere ambargo koysamda
ne söylesem sen oluyor
sana dönüyor her tümce
SON GECE
Bu son gecedir bir tanem
Yüreğimin sızdığı yerden
Düşüp gideceksin yarın
Gözlerinde damlayan
Ayrılığın can suyu olacak
bir şiiri bir cümle,
bir cümleyi bir kelime taşır,
ve yüreğim yüklenir o kelimeyi
dizleri titreye titreye
yani baharı hece hece
dudaklarına taşır
İnsanı İsa gibi çarmıha geren bu sevda
Senin kadar benim de canımı yakmıyor mu sanki
Kanlar akıyor her yanımdan
Görmüyorsa kimseler suç mu benim mi yar
İnsanoğlunun üstüne farklı güneş doğmuyorsa
gecenin karanlığına doğru
usul usul ilerliyor zaman
hasretin bir girdap
içine doğru çekiyor tüm benliğimi
ellerindeki var olamayan elimin izini
silercesine
öteki şehrin güzeli
sen her geçenle
çekinmeden gönder bana
en vahşi hasretleri
evcillerştiririm hepsini ben
sonra bir bakmışsın ki
çıkarınca beni zamandan
mutluluğa eşitleniyorsa işlem
oyalama beni sağlamasıyla
durmana hacet yok artık
daha yollarla ilgileneceğim ben
rüzgarlara yataklık yapacağım
bu oyun da bir gariplik yok mu
gönlüm sende oynayalım dedin
benim gönlüm sende dedim
ama sen kaçtın ben kovaladım
yine de her yakalandığında
oyun bozanlık yaptın
insan insanın kurdu olmaktan vazgeçmeli
söküp atmalı damarlarından bencillik illetini
yâri değil ama milyonlara bölüp sevgiyi
yanında umudu ve yarını da paylaşabilmeli
bir kere bilmeli insan geçen günlerin değerini
bir gece yarısı geçerdi
bindiğim otobüs
olduğun şehirden
ruhun duymazdı
gündüz geçse
seni arayacaktı gözlerim
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!