Veda ve vefa Şiiri - Naile Öztürk

​Dost maskesi takmış o kalabalık,
Seni benden, bizi bizden kopardı.
Gönlündeki o sahte aydınlık,
Benim sadık sevgimi hiçe saydı.
​Herkes izimi sürmek isterken dışarıda,
Ben sadece senin kalbine hapsettim kendimi.
Şimdi bir yabancı gibisin o uzaklarda,
Oysa ben helal etmiştim sana her zerremi.
​Sanma ki bu sitem bir sonun habercisi,
Sanma ki biter bu sevda çekip gitmenle.
Sen gönlümün bitmeyecek tek hecesi,
Yaşayacaksın benimle, her nefesimde.
​Şu göğüs kafesim çarptığı müddetçe,
Bu can bu bedenden ayrılana dek;
Adın dudaklarımda sessiz bir bilmece,
Sen bu kalpte hep tek kalacaksın inanarak.