Veda Salı Şiiri - Fatma Soylu

Yarim kaç fersahlık uykuda kaldı
‎Yerimi sordum da sükuta daldı.
‎Elimden gam tutan kadehi aldı
‎Ezelden ebede efkar doluyum.
‎
‎Durduğum bu nokta uçurum başı
‎Gözümden dökülen feryadın yaşı
‎Toprak sarmış sanki o soğuk taşı
‎Musalla üstünde sabır çuluyum.
‎
‎Vebadır bu sancı, sarmış her yanı
‎Zehirli bir suyla yıkarlar canı.
‎Dökülür toprağa mazinin kanı
‎Yolunda aklın yitirmiş deliyim
‎
‎Kuşlar ötmese de, saat dursa da,
‎Hayat bu canımı bin kez yorsa da.
‎Kader pusulası yönü sorsa da
‎Ben bu hikayenin, yanlış yoluyum
‎
‎Yazılsa ne fayda, silinse ne kâr?
‎Gidilen yolların sonu hep mezar.
‎Gönlümde bitmeyen bir kış hükmü var
‎Vuslatı olmayan veda salıyım.