Anlatamıyorum Şiiri - Fatma Soylu

Bana sabret diyorlar
‎Vaktin dolunca diner sızıların.
‎Bilmezler ki takvimi yok
‎İçimde susan acıların.
‎Daha kaç mevsim beklemeli,
‎Anlatamıyorum...
‎
‎Bana yeniden başla diyorlar
‎Bak güneş her gün yeniden doğuyor.
‎Görmezler ki her doğan gün
‎Benden bir şeyler daha çalıyor.
‎Gölgesinde kaldım koca bir ömrün,
‎Anlatamıyorum...
‎
‎Bana iyileşeceksin diyorlar,
‎Bak çiçekler bile açıyor kıştan sonra
‎Duymazlar ki içimdeki o derin boşluk
‎Sığmıyor ne bahara ne de bir mısraya.
‎Kelimelerin bittiği o son eşikteyim
‎Anlatamıyorum...
‎
‎Bana güçlü dur diyorlar,
‎Yıkılmak yakışmazmış dik duruşuma
‎Anlamazlar ki yorgun düşmüş kanatlarım..
‎Hasret kalmışım bir anlık gülüşe
‎Kendi enkazımın altında nefes alıyorum,
‎Anlatamıyorum...
‎
‎Bana ışığa yürü diyorlar
‎Karanlığın sonu aydınlıkmış mecburen.
‎Bilmezler ki gözlerim alışmış bu geceye,
‎Korkuyorum artık sızacak olan her nurdan.
‎Kendi karanlığımda kendimi buluyorum
‎Anlatamıyorum...
‎
‎Bana elbet geçer diyorlar
‎Hiçbir keder kalıcı değilmiş cihanda.
‎Görmezler ki ben o kederin ta kendisiyim
‎Mesafe yok artık acıyla aramda.
‎Sınırlarını çizemediğim bir uçurumdayım,
‎Anlatamıyorum...