Aşkın Kerameti Şiiri - Fatma Soylu

Hicranın nârını  verdin elime.
‎Ruhum bir perdedir bezmi âleme
‎Sükutun mührünü vurdun dilime
‎Sükutun asalet bulduğu yerde
‎
‎Gözlerin bir kuyu  dibi görünmez
‎Vefa hırkasına  yalan bürünmez.
‎Gönül sarayında  artık yürünmez
‎Hükmün zindanlara dolduğu yerde.
‎
‎Ferhat olsam delsem koca dağları
‎Kurusun sevdanın sensiz bağları.
‎Aşalım seninle bütün çağları
‎Vuslatın muradın aldığı yerde.
‎
‎Yusuf’u kuyuda bekleten o sır
‎Gözümde bir andır koskoca asır
‎Aşk bizi eylemiş kendine esir
‎Düşlerin ummana daldığı yerde.
‎
‎Bir katre mey idim, sızdım ruhuna
‎İlaç oldum senin bitmez ahına.
‎Çıkalım seninle aşkın şahına
‎Mâsivâ tozunun solduğu yerde.
‎
‎Kapanmaz içimdeki derin yara.
‎Bembeyaz kefenim dursa da kara
‎Şafak sökerken asın beni dara
‎Gülün dikeniyle güldüğü yerde.
‎
‎Toprak sarsın artık yorgun bedeni
‎Kimse sormasın geleni, gideni.
‎Aşk olsun bu canın ölüm nedeni
‎Aşkın kerameti bildiği yerde
‎