Vah benim sürmeli gözlü maralım,
Göğsü kırk parçaya bölünmüş gurbet kuşum,
Kınalı kuzum,
Yaralım...
Çığlıklarını bir ben duyarım,
Bir ben ölürüm yoluna...
Şimdiki ilişkiler sudan ucuz,
Lezzeti yavan, baharatı bol,
Ekmek arası tükürük köftesi...
Herkesin midesi kaldırmaz,
Sevgiyle yoğrulmayınca malzemesi…
ŞİİR: Muhip Erdener SOYDAN (babam)
Doğum tarihi: 29 Ekim 1943
Ölüm tarihi : 15 Ekim 1986
Kadın ‘Hoşça kal.‘ dedi adama,
‘Tüm vedalar hoşça kal ile başlar.‘ dedi adam,
‘Güven vermiyorsun, seni kalbimden çıkardım,
Ama sevdim, seni çok sevdim.’ dedi kadın,
VERİRDİM
Ondan ne zaman ayrılsam,
''Sevgimle kal, hep bende kal.'' derdim,
Bunu derken candan derdim,
İçimi acıtsa da o benim tatlı derdim,
Bir zamanlar bu evde hayat vardı,
Güneş sanki en önce bu eve doğar,
Pencerelerinin önüne kuşlar konardı…
İçeriden bir kadın çocuklarına seslenirdi:
’ Sabah oldu, haydi yavrularım uyanın! ’
ŞİİR: Muhip Erdener SOYDAN (babam)
Doğum tarihi: 29 Ekim 1943
Ölüm tarihi: 15 Ekim 1986
Rüyamda bir bahçe uzanıyordu,
Yolları gümüşle kaplamalıydı…
Kıçı kırık cümlelerde, gizli özne arar gibi,
Bir sağa, bir sola yalpalamalarım boşuna…
Devrik olmasaydı hain, tuzak sorular,
Mutlak tutardım kolundan, bacağından...
Lakin, katır teper gibi,
Gerisin geri bana döndü azgın sorular…
Düz yolda giden derviş, serseri ayyaş oldu,
Aramam sormam dedi, yemin bozdu kaç kere,
Hayatı zindan oldu, bahçede güller soldu,
Sağa sola dalaştı, gönül kırdı yok yere…
Bakma,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!