Her yerde aynı şarkı,
Ali, Ayşe'yi köpek gibi seviyormuş,
İyi de bana ne bundan,
Saygı duyarım tabi de,
Kıza da sormak lazım,
Gönlü kimdeymiş?
ŞİİR: Muhip Erdener SOYDAN (babam)
Doğum tarihi: 20 Ekim 1943
Ölüm tarihi: 15 Ekim 1986
Ben onu bunu bilmem,
Bir seni bilirim,
Bir de zamansız aklıma gelişlerini,
Ellerini tutmuşluğum hiç olmadı,
Oldu dersem yalan olur,
Olsaydı bırakmazdım, o da ayrı konu,
diyecek söz kalmadı, ne konuşsam nafile
nafile geçti ömrüm, hüzünlerden kafile
kafile çile taşır, lakin bir yerde dursa
dursa hiç konuşmasa, sakin sakin otursa
otursa bir köşede hatırımı sorar mı
Yanağı gamzeli, gözleri kara,
Nasıl anlatayım düşürdü dara,
İçime birikti zehirden damla,
Daha da geçmedi kocaman yara.
Çalınsın davullar, oynasın eller,
'Sen gel ! başka bir şey istemem 'dedi.
Beni adam yerine koymuş, gitmem mi ?
'Canımsın, sabaha ordayım 'dedim.
Buluştuk, doyasıya sarıldık…
Sonra da kolumdaki saati çıkarıp yere fırlattım,
İşte dedim, zamanı da durdurduk…
Vara yoğa bağırıyor
Nerde olsam çağırıyor
Hep kendini kayırıyor
Bıktım karı dırdırından
Dostlarımla kötü oldum
Beni bana sorma, kendine beni anlat,
Anlat, anlat, bayağı heyecanlı olacak,
Afedersin, sular seller gibi sana kapıldım,
Dalgalı saçların olsaydı tutunurdum,
Ellerim boş kaldı, gözlerim fersiz,
İyisi mi yine derdime yanayım.
Sürgüne atan sendin, daha çilem dolmadı
Kendimi kuruttum da, elde gülüm solmadı
Beni bende bitirdin, artık halim kalmadı
Kabire çevirdiğin kederli baş da benim
Söyle, bu sessizliğin ne vakit son bulacak




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!