Haydi şimdi gökyüzüne bak,
İkimizin de baktığı yere,
Ne güzel, ne hoş,
Beyaz beyaz yağıyorsun,
Hele tenimi okşaman yok mu,
İçimi bir hoş ediyorsun...
Sizin oralarda şimdi kar varsa da bilemem,
Bizim buralara bardaktan boşanırcasına,
Öyle çok yağmur yağıyor ki,
Rüzgar eşlik ederken yalnızlığıma,
Canım hiçbir şey yapmak istemiyor,
Bir de uyku bastırıyor ki sorma…
Bahanesi bile olmaz, lüzumsuz yere sebep arama,
Gökyüzüne bakmamın tek gayesi gözlerindir,
Başka da iltimas, iltihak bekleme,
Ondan gayrı bir ittifaka bağlanmam,
Bir sıcaklık, bir berraklık, bir ışık ararım,
Bulamazsam, öyle de karanlık, böyle de karanlık,
Çok güzelsin desem,
Klasik kaçacak,
Seni alır giderim desem,
Adım hayduta çıkacak,
Öperim desem,
Bir sapığın olacak,
Örümcek ağına dolanmış ipim,
Zamansız, ayarsız, çekilmiş pimim,
Ateşli hastalık geçirmiş gibi,
Ben bende değilim, karanlık dibim…
Şöyle bir düşündüm, nedir bu halim?
Ah benim kör talihim,
Kemiğim kırılsa candan sıyrılmaz,
Mayına bassam, ayağım kopar da,
Gövdem ayrılmaz…
Anamdan çırılçıplak doğduğumda,
ŞİİR: Muhip Erdener SOYDAN (babam)
Doğum tarihi: 29 Ekim 1943
Ölüm tarihi : 15 Ekim 1986
Seni gördüm anladım ki sensiz hiç yaşamam
Bu kalbimi inan ki, ben sensiz asla taşımam
Canımın derdine düşmüşüm,
Düşmüşüm çıkmaz sokaklara,
Sokaklara çıkmam o halde,
O halde tek kurtuluş namaz...
Yakamı bırakırsa zaman...
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!