Tek başıma üstesinden gelmeye çalıştığım meselelerim var.
Yamaç kenarlarında oturup düşünmekten buz kestiğim sabaha karşılarım var.
Korka korka geçtiğim karanlık sokaklarda çığlıklarım var.
Beni görmeyen,gözleri bana kör dostlarım var.
Kuru kalabalıklar dağılsın diye sıkılıp bir kenarda beklemişliğim var.
Hiç birinde benim olmadığım aile resimlerim var.
Olmayacakları oldurmaya çalışmaktan bıkmışlıklarım var.
Tahterevallinin bir ucunda ben diğer ucunda ağır basan kayıplarım var.
Pencereyi aralayıp sokaktaki mutlu insanları üzgün bakışlarla izlemişliğim var.
Sırtımı yaslayacak kimsem kalmayınca çıkardığım kirpi gibi iğnelerim var.
Tarifi ızdırap veren acılarım var.
Var da var işte bee...
Kayıt Tarihi : 25.06.2026 18:33:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Hayatı bir tahterevalli gibi dengelemeye çalışırken hep ağır basan kayıpların karşısında dimdik durmaya çalışan bir ruhun, en savunmasız anında bir kirpi gibi etrafına iğnelerini batırışını anlatır. Kimsenin görmediği, duymadığı ama insanın kendine bile itiraf etmekten yorulduğu o bitmek bilmeyen 'meselelerin' şiiridir... (Şiirler yazıldıkları kadar, okundukları ve hissedildikleri anlarda anlam kazanır. Siz bu satırları okurken ne hissettiniz? Bir cümlenizle yoluma eşlik ederseniz beni çok mutlu edersiniz... )
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!