Üzümlü Kekim Şiiri - Son Söz

Ayağımla kalbim arası kaç metre?
Neden kalbimin lafını beynim
ayaklar altına seriyor?
Nasıl yani?
Kaç santimde geçiyor ömrüm
alnımla gözüm arasında?
Sahi,
göçmen kuşları takip edebilir miyiz?
Ardım sıra bırakıp
uzaklara gidebilir miyiz?
Kaç kelime yalnızlık?
Hangi dilde, hangi dinde
yetim kaldı?
Bak.
Bak.
Ukala yalnızlığıma dile gelecek gibi.
Gösterme kimseye.
Gardını al.
Düşünüyorum da
şimdi neredeler?
Beni bende kaybedenler.
Yoklar, değil mi?
Peki neden ağlıyorsun ?
Sustum.
Sustum.
Perde de eskidi.
Şu sandalyenin ayağını
da yaptırmak gerek.
Yeni bir tencere takımı alsam mı?
Şu koltuktan,
şu yıllardan,
kafamdaki bunca kalabalıktan
sıyrılabilirsem eğer
çok şey yapacağım, inan.
Aklıma geldi de
göçmen kuşlar neredeler?
Hangi kışın göbeğinden kaçtılar?

ah Chen
benim üzümlü kekim…
Kuşlar orada mı, haberin var mı?
Görürsen söyle.
Beni bana geri getirsinler.
İyiyim diyeceğim ama…
iyi miyim acaba?
Benden haberiniz var mı?
Ben iyi miyim?
Allah aşkına
biriniz cevap verin
iyi miyim?
Ya da iyiyim.
Önceden de iyi miydim?
Off…
aklım hâlâ göçmen kuşlarda.
O konuyu içimde bastıramıyorum.
Sanki kafamın ortasından bir kaydırak
gelen beynimden kalbime,
halı da kirlenmiş
Tam koşesine ilisip boylu boyunca uzaninca farkettim
Bugün pazara mı çıksam?
Neyse.
Bence benim
benden alıp veremeyeceğim var.
Nazar mı?
Yok.
Yok
dış güçlerin işi.
İşte.
Tam şakağımdan katledildim.
Görürsen söyle demiştim.
Göcmen kuşlara
Beni bana geri getirsinler.
Ayağımla beynim arasını
bulamıyorum.
Üzümlü Kekim
Duydun mu?