Son Söz Şiirleri - Şair Son Söz

Sustu gecelerde dilim, sustu cümle üryan,
Nefsimle yoruldu kanım, başım pür ayan,
Sevda dediğim mihrim, Hakk’a olan sevdam,
Sinemde biriken duam sanadır Mevlam,

Mihraba doğru ilerliyorum, yüzümün kıyısından,
Ahraz gönlüm, biçare, bir ezelden geliyor,
Yüzü koyun uzanıyor cesedim, elest bezmi'ye,
Alnımdan ayet izleri geçiyor,
Suskunluğum, nefsimde saklı bir hicranın ikrarıydı,
Sıralı dizili bir tesbih tanesinde raks ediyordu sabır.

Üstümde yılların biriktirdiği
Kırk yamalı hayal kırıklıklarım var bugün.
Boğazımda kendir ve tavan arası bir yerdeyim. Muhteşem bir koku dağılıyor etrafa.
Size nasıl tarif etsem bilemedim.
Ruhum, gövdemle ayak ucu arasında sıkışmış kalmış. Yerine getirilmemiş sözler, sazlar, ninniler,
Alabildiğince dört nala giden atlar,

Şu an gece yarısı.
Avucumda bir tutam hayal var.
Bazı hayaller vardır; tutuldukça kanatır.
Kapıya doğru yürüyorum.
Bir daha kim gelir, kim toplar, kim dağıtır, kim böler… bilmiyorum.
Zaten gidenin ardından kimse bir şey toparlamaz,

Selam olsun , sokaklarıma
Prangalı düşlerime, caddelere, şehirlere, yürüdüğüm yollara, çıkmaza varmayan dizlerime, dermansız kalan hayatıma, takati biten bedenime, kamburlaşmış ruhuma,

Ardıma bakarken yorulduğum çocukluğum, elim, kolum, pencere kenarındaki çiçeklerim, masanın üstündeki çeyizimden kalan dantelim. Bir daha geri gelmeyecek zamanlarım sizlere de Selam olsun..

Anlatırsam ağlarım diye başlanılan yer var ya; öfkeyle kalkıp zararla oturduğum hayatın ve ben.

Kafam serin.
Bir peygamber sessizliği düşmüş gibi, ardı sıra diziliyor yanı başıma dertlerim.
Kopmuş bir tespihin boncukları dökülüyor gövdeme.

Doksan dokuz defa ruhum can çekişiyor.

Anlamını yitirmiş gayrimeşru bir sevdanın içinden
geliyorsun.
Rezil rüsva edilmiş gönlümün günah çadırından,
yokluğa terk edilmiş bir hiçliğin içinden
geliyorsun.

Ben bu satırları sabaha karşı yazmaya başladım.
Sen gittikten sonra çok şey değişmedi hayatımda.
En çok geceleri aklıma gelmiyorsun.
Dinlediğim bütün sözler seni anlatmıyor artık.

Biliyor musun, aklıma geldi de şimdi;

Muhtemel bir kentin en varoş sokaklarında,
bir gece yarısı
elimde kandil,
boşluğu arar gibi yazıyorum.
Az önce
boğazımda düğüm olan özlemin

Boğazımda düğümlenen sözleri yutkunmaktan yorulduğum bir saatte, elimde kalem ve yakamı bırakmayan amansız nefsimle yazıyorum.
Binbir suratla yaşa dedikleri yerde.
Vicdanınız iliklerinizi sızlatıyor mu?

Göz perdeniz hangi ahlakı asıyor
Sevrmediniz mi beni?