Boğazımda düğümlenen sözleri yutkunmaktan yorulduğum bir saatte, elimde kalem ve yakamı bırakmayan amansız nefsimle yazıyorum.
Binbir suratla yaşa dedikleri yerde.
Vicdanınız iliklerinizi sızlatıyor mu?
Göz perdeniz hangi ahlakı asıyor
Sevrmediniz mi beni?
Ben sana, terk edilmenin nasıl bir duygu olduğunu öğreteceğim.
Sen bana, bir ömür boyu nasıl aldandığıımı tseni tanıdığıma nekadar pişman olacağımı öğreteceksin.
Ne aci değil mi? Şu an, yabancı olan birinin, hiç kimsenin bilmediği her şeyi mi bilmesi;
kahvemi elime alıp, kırk yıl hatırına ağlayacağımı bilemedim.
Perdeyi hafifçe açtığında anladım:
Ben bu satırları sabaha karşı yazmaya başladım; sen gittikten sonra çok şey değişmedi hayatımda.
En çok geceleri aklıma gelmiyorsun. Dinlediğim bütün sözler seni anlatmıyor artık, biliyor musun?
Aklıma geldi de şimdi: seninle hayal kursak diyorum; sen gelsen,
ben hayallerimi anlatsam sana, sen gidişini anlatsan bana.
Arkamda Ferdi Tayfur çalsa, buluşsak bir sabah, çık kahvesinde.
Muhtemel bir kentin en varoş sokaklarında,
bir gece yarısı
elimde kandil,
boşluğu arar gibi yazıyorum.
Az önce
boğazımda düğüm olan özlemin
Sen Gittin Ya, Yar
Sen benim bütün sokaklarını satın aldığın şehirsin, yar.
Sen belki gelirsin diye araladığım köhnü sokak kapımsın.
Sen kapı eşiğinde oynayan çocuk yüreğimin hüzün yanısın.
Sen gittin ya, yar, ben o gün bittim.
Ayağımla kalbim arası kaç metre?
Neden kalbimin lafını beynim
ayaklar altına seriyor?
Nasıl yani?
Kaç santimde geçiyor ömrüm
alnımla gözüm arasında?
Bakıp bakıp daldığın divandan gözümü çektim.
Senden sonra çok da yas tutmadım suratımda.
Yıkadım, kuruttum senden kalan günlerimi;
fazla kabarmış yüreğimi bastırdım.
Oturttum karşıma
alıp veremediğim ne varsa—
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!