Üzülmedim Şiiri - Hamza Caymaz Delinin Biri

ÜZÜLMEDİM
Üzülmedim deme sakın, yüreğim yandı yine,
Gülümseyen yüzüm aldandı kaderine.
İçimde sakladığım bin parçalık acıyı,
Anlatamadım ne sana ne de kendime.

Üzülmedim dedim hep, inandı herkes bana,
Oysa geceler şahitti sessiz gözyaşıma.
Bir tek Rabbim duydu içimde kopan fırtınayı,
Bir tek O merhem oldu kanayan yarama.

Ben seni sevdim ömrümden öte,
Adını yazdım gönlümün en güzel yerine.
Sen ise bir veda bıraktın ardında,
Döndürdün baharımı kapkara kışa.

Üzülmedim...
Ama her şarkıda seni duydum.
Her yağmurda seni gördüm.
Her rüzgâr estiğinde adını işittim,
Yine de "iyiyim" demeyi öğrendim.

Bir fotoğraf kaldı avuçlarımda,
Bir umut kaldı kırık hayallerimde.
Ne seni silebildim yüreğimden,
Ne de acını çıkarabildim içimden.

Meğer sevmek ateşe yürümekmiş,
Hasret denilen korla ömür tüketmekmiş.
Ben bunu seni severken öğrendim,
Ayrılık ise en ağır imtihanmış.

Üzülmedim derken içim kanadı,
Her tebessümüm bir acıyı sakladı.
Kimse görmedi gözümdeki yaşları,
Çünkü yalnızlık sessiz ağladı.

Gece olur, yıldızlarla konuşurum,
Dertlerimi ay ışığına savururum.
Sabah olunca yeniden gülerim,
Kimse bilmez içimde nasıl yorulurum.

Bir zamanlar "ömrüm" dediğim insan,
Şimdi hatıralarda kalan bir zaman.
Ben sevgiyi eksiltmedim içimde,
Eksilen yalnızca bana kalan hayat.

Üzülmedim...
Çünkü seni Allah'a emanet ettim.
Kırılan kalbimi de sabra teslim ettim.
Beddua değil, dua ettim ardından,
Çünkü sevgim kin tutacak kadar kirlenmedi hiçbir zaman.

Belki bir gün anlarsın sessizliğimi,
Belki özlersin verdiğim sevgiyi.
Ama geçen zaman geri dönmez,
Toplanmaz kırılan kalbin parçaları.

Yıllar geçer, mevsimler değişir,
İnsan büyür, acılar da sessizleşir.
Ama gerçek sevda unutulmaz,
Kalpte açılan yara kolay kapanmaz.

Üzülmedim desem de yalan olur,
Bu yürek bazen sessizce yorulur.
Bir tebessüm taşırım yüzümde,
İçimde ise koca bir hüzün oturur.

Yine de şükür ederim her nefesime,
Sığınırım Rabbimin sonsuz merhametine.
Çünkü bilirim; her gecenin bir sabahı,
Her yaranın da bir şifası vardır elbet.

Üzülmedim...
Sadece biraz eksildim.
Biraz sustum, biraz kırıldım.
Ama sevgiyi kirletmedim,
İnsanlığımı kaybetmedim.

DELİNİN BİRİ
HAMZA CAYMAZ