Cennetinin yanılsamasıyla kaplanan her yol
Cehennemin kapısını aralıyormuş bilemedim
Gözlerinin derininde kaybolduğum her koy
Beni aşılmaz bir labirente götürüyormuş bilemedim
Ya, şimdi bir başımayım şu daracık sokaklarda
Ne kanacağım sözlerin var, ne de kaybolacağım gözlerin
Ne görünce nefes aldığım yüzün, ne pamuk tarlası ellerin
Etrafımda birkaç lamba, birkaç kaldırım taşı
Ne rüzgarla gelen kokun var, ne tek bir eserin
Ömrümün baharında soldurduğun yüreğim ağlıyor
Yaşları gözümden, dumanı nefesimden çıkıyor
Bir ateş parlıyor içimde belli, dumanı tütüyor
Bedenim değil ama, sanırım umutlarım tutuşuyor
Gökteki o parlayan noktalardan biri sen misin
Gece görünen, sabahına kaybolan o yalancılardan biri
Şayet öyleysen bileyim
Bari kilometrelerce uzaktaki yansımanda görürüm seni
Gözlerim kıpkırmızı, yaram kanıyor
Ömrümü yavaş yavaş, damlaya damlaya bitiriyor
Ne örtülüyor, ne kapanıyor, ne sarılıyor
Kanmaz olaydım sözüne, terkinin azabı dinmiyor
Kayıt Tarihi : 13.06.2026 19:38:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!