Yalan Şiiri - Ceylin Aysima Turan 2

Yaktın bendeki seni
Ne yüreğimde zerren kaldı
Ne de hatırımda çehren
Bir ben kaldım o izbede
Bir de kendin gibi yaktığın güven

Yalan, elbet yalan
Yaksan da, yıksan da beni
Ben yine silemiyorum seni
Çıkmıyorsun düşlerimden
Gitmiyorsun düşüncelerimden
Yalan, elbet yalan

Öylesine zor ki unutmak
Gözlerini, belki hiç söylemediğin sözlerini
Öylesine acı verici ki kapatmak
Yüreğime açtığın, o hançerin kanlı izlerini

Yaktın belki sendeki beni
Kokum kalmamıştır omuzlarında
Değerim kalmamıştır hatıralarında
Belki de o yüreğin başka diyarlarda

Olmayacaksın artık benim de mısralarımda
Ne kalem, ne de kağıt tüketirim uğruna
Anılarımda bile yerin olmayacak artık
Yaktın sendeki beni, yaktın korunla

Yalan, kahretsin ki bu da yalan
Ne mısralarımdan silebiliyorum seni, ne yüreğimden
Bu sana son yazım diye bitirdiğim her satırda
Yenisine başlamak, yine seni yazmak geliyor içimden
Yalan, kahretsin ki bu da yalan...