Üner Dilek Şiirleri - Şair Üner Dilek

Nağme beklemeyin dağılmış sazdan
Düzen tutamayan teller bozulmuş
Gönül diyarını seyran eyledim
Kelamın bağrında diller bozulmuş

Varayım istedim dost hanesine

Yalnızlığın gölgesinde suskunluk
Yüreğe gömülü dilin resmidir
Huzurdan nasipsiz gamlı duruşlar
Muhacir tavırlı halin resmidir

Bendeki sensizlik yokluk diyarı

Gurubun kızaran mahçupluğunda
Güne veda vakti sahiller sessiz
Sensizlik dolaşır son yokluğunda
Deniz her zamandan daha hevessiz

Tuvaller sıralı paletler hazır

Nefsin tuzağına düşme ey aşık
Ya gönülden konuş ya sus demişler
Leyla'nın hayali sevda masalı
Mecnun'a çöllerde mutsuz demişler

Aslı'nın bilinmez yurdu mekânı

Yolum üzerinde han var mı bilmem
Varıp da kendimi eğlesem biraz
Nicedir şu gönlüm sorar mı bilmem
Ahvalim hancıya söylesem biraz

Neler olur bilmem gün ertesinde

Arzu eder gönül haneye mihman
Yola düşen hemdem ihvanmış meğer
Bilsin istemezmiş ağyar ahvalin
Hali pürmelali pinhanmış meğer

Aruzlu adımla çöllerde kervan

Sayfaları eksik bir kaç hikâye
Maziden bugüne elde kalanım
Yazılan oyunun son sahnesinde
Yutgunduğum sırdı dilde kalanım

Sitem mekân oldu gönül hüznüne

Hasretin bağrında, dem aldı çayım
Mesafemiz sanki, dudak payında
Yudumun hüznünü, sor anlatayım
O malum mevsimin, eylül ayında

Yoksulun nabzını dinlerken sefil
Duyduğu nağmeler kul türküsüdür
Güftesi bestesi gam ile hemhal
Makamı hüzzamdan tel türküsüdür

Varsın yanan yansın felek çarkında

Gülşende bir şemme goncada reşha
Savursun rüzgârlar hâl olsun cana
Gönül hanesini saran rayiha
Arı emeğinde bal olsun cana

Bakışın manası göze yakışsın