Üner Dilek Şiirleri - Şair Üner Dilek

Hamalız hepimiz ağır yükümüz
Diyardan diyara erdem taşırız
Aşkın dergâhından ehl-i dil ile
Üşenmek bilmeyiz her dem taşırız

Tasamız yürekten vurgunu beter

zamanı okurum her gece
yastığa koyunca başımı
satır satır

fısıldar kulağıma mazi
sağ yanıma dönünce

Eskiyen hatıranın yolda kayboldu çoğu
Bilemedik teselli böyle olmazmış meğer
Hikâyenin nihayet son buldu yolculuğu
Vakti gelmeden önce görünmez kardelenler

Saat tuttuk vakite tükettik tüm zamanı

Kadehler dağıldı döküldü bade
Sermeste mecalsiz meyhane kaldı
Saki halsiz masa kırık mey tatsız
Geride bir mekân virane kaldı

Gönülden vurgunlar görünmez artık

Varmışlı yokmuşlu masallar vardı
Mecnun oldu aşklar kayboldu çölde
Her aşık canına canan arardı
Keremdeki hasret yalnızca dilde

Ferhatlar Şirinler aşılmaz dağlar

Haline sabret gönül hüküm zamana kalsın
Anlar halden sazende nağme kemana kalsın

Yanma derdinden yana açma sırrın ağyara
Topla başaklarını rüzgâr samana kalsın

Hüsnüne ilişti bir anda gözüm
Cemalin nuruna hayran eyledin
Elde değil canan gönül bu işte
Bir anda ahvalim niran eyledin

Kapatma kapını ehli dil yolda
Olurya bir yudum suya gelirler
Sofranı açık tut gönlünü geniş
Zikire niyaza Hu'ya gelirler

Bir öğünlük varsa eyle ikramın

Hüznün veda vakti mevsim sonbahar
Ayaklar altında dökülen gazel
Yaşanmaz belki de böyle bir hazan
Vaktin bu haliyle buluşmaya gel

Renkleri utangaç biraz da mahçup

Hüznün yalın hali hazana veda
Her sonbahar ağlamaklı bulutlar
Çiçeklerde boynu bükük bekleyiş
Olmaz hayallere yüklü umutlar

Maziden kalanlar kof atıklarda