Vakit harmanında ömür tükettik
Hasattan geriye nedamet kaldı
Hiçlik vadisinde yolu kaybettik
Rezalet adında melanet kaldı
Bilemedik değerini hayatın
Elif var oluştur elif emektir
Elif Hak emrine boyun eğmektir
Seyru süluk ile varıp menzile
Elifle yolculuk huzur demektir
Kelamın kudreti tadı eliftir
Cami avlusunda namaz saati
Şadırvanda abdest sonrası huzur
Yaşlı bir faninin elinde tesbih
Avucunda dua mahçup oturur
Bakışın tarafı mihraptan yana
Yaşayıp unuttuğum ziyan olan seneler
Albümlerde tek resim benden enstantaneler
Takvimlerde izi yok mazideki yılların
Mahkumu olmuş ömür iş görmez akılların
Unutmayı arzu ettim çok zaman
Konu benden öte benden ileri
Gönül söz dinlemez hakikat imiş
Ferhat'tan Kerem'den epey ileri
Zoru aşmak her aşığın maksadı
Yine bugün esir aldı efkârım
Gurup vakti hülyalara dalınca
Hüznün yolculuğu uzar geceye
Bendeki yalnızlık bende kalınca
Çekilen perdeler saklar gerçeği
Bülbülün gülşende ahuzarına
Varıp da dikensiz dal olsaydınız
Madem sırdaşdınız esir-i aşkla
Gülşene varmaya yol olsaydınız
Var mı aşktan yana lafzınla farkın
Maziye gömüldü tüm hatıralar
Zamanı tüketen yıllar eskidi
Sahipsiz kalınca gönül diyarı
Muhabbet yurdunda diller eskidi
Kervanım menzile ulaşamadı
bazen gecenin bir yarısında
ıslık çalar
bazen türküler söyler dolaşırdım
bu şehrin sokaklarında
ezberimde yoktu yazdığım şiirler
söyleyemezdim
Ey be Gönül nedendir bu ahvalin
Ferhat olup dağ mı deldin yâr için
Ram eylemiş seni bir fani âfet
Değer mi zülfüne ol berdar için
Değmeyen sevdalar batan gün gibi
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!