Umut Bektaş Şiirleri - Şair Umut Bektaş

ortaköyde kedinin benimle konuşması

Deniz
sen gibi kokuyor
ve
senin gibi yaşanılıyor uçsuz bucaksız,
bazen sakin..
bazen dalgalı..

Ruhun bakışı...


insanın içini ısıtan mı yoksa acıtan mı anlaşılamayan garip ama çekici bir bakışın var. insan baktığında bir daha bakmak istiyor ama bir yandan da nereden geldiği belli olmayan? ? ? işaretleri kaplıyor ruhunu...bedenim yaklaşmak isterken gölgem bir adım geri duruyor...

saçlarından örtü yapmaktır
bedenime
en güzel tarafı uykunun
ve sabah
çalar saat yerine
onların kokusuyla uyanmaktır

Sana değil, kadere kızıyorum
Sensizliği yük etti bana
Gözlerimi ayırdım geceden
Serildim düşlere, adını fısıldayan rüzgârlara...

Sana kızıyorum, kadere değil,

Yazdığım mektuplar sana varmadı sevgilim,
yağmurla birlikte geri döndü hepsi.
Sanki gökyüzü bile senin yokluğunu
üstüme yağdırmak için fırsat kolladı.

Seni özledikçe açıldı kâğıdın yarıkları,

bir savaştan çıktık

ikimizde

yenenin veya yenilenin öneminin olmadığı

yalnızlığına selam söyle sevdiğim
içine beni koyamadığın o koca dünyanda
yalnızlığına selam söyle
bana sarılmak yerine sarıldığım bilgisayarın tuş takımına
benimle sohbet etmek yerine
sohbet ettiğim diğer tüm insanlara

SEN



seninle hiçbir şey kötü olamazdı biliyorum
gözlerin öyle güzel gülümserdi ki dünyaya

sende bir şiirsin
kadınım
şairi belli olmayan
dudaklarımdan mısralar akıyor
içimden akıyorlar
sana kavuşuyorlar