Ummadığın anda Şiiri - Cem Eyüboğlu

Ummadığın Anda

Ummadığın anda olur bazı şeyler,
Hiç aklından geçmezken,
Hiç ihtimal vermezken,
Birden hayatına düşer bir an.

Bir kapı aralanır sessizce,
Fark etmezsin önce,
Ama içeri giren o küçük ışık
Koca bir karanlığı değiştirir.

Ummadığın anda tanışırsın mesela,
Bir yabancıyla değil,
Sanki hep bildiğin biriyle,
Ama adını ilk kez duyarsın.

Kalbin temkinlidir önce,
“Geçer,” dersin, “bu da geçer,”
Ama geçmez bazı hisler,
İnat eder, kök salar.

Bir bakış yeter bazen,
Bir cümle, yarım bir gülüş,
Ve sen anlamadan
Kendini anlatırken bulursun.

Ummadığın anda değişirsin,
Eski sen yavaşça silinir,
Yeni bir sen yazılır içinden,
Sessiz, ama derin.

Zaman bile şaşırır buna,
Hızlanır ya da durur,
Çünkü bazı anlar vardır
Saatlere sığmaz.

Bir gün geriye bakarsın,
“Nasıl oldu?” dersin,
Ne zaman başladı,
Ne zaman bu kadar büyüdü?

Cevap basittir aslında:
Hiç beklemediğin anda.

İşte hayat böyle,
Planlara pek aldırmaz,
Sana en büyük sürprizleri
Hazır olmadığını sandığın anlarda sunar.

Ve belki de en güzeli,
Tam vazgeçmişken bir şeylerden,
Tam “artık olmaz” demişken
Olur bazı şeyler…

Ummadığın anda.