Ufukta Asılı Şiiri - Yücel Özkü

UFUKTA ASILI
Sabah oldu, umutlar hâlâ ufka asılı durur,
Gün doğar da içimde gece çözülmez,
Işık ince ince dokunsa yüzüme,
Yüreğin karanlığı kolay çözülmez.

Serin bir rüzgâr geçer düşüncelerimden,
Dün, bugüne gölge gibi düşer,
Her yeni an eski bir sızı taşır,
Her adımda bir tereddüt büyür.

Sabah oldu, umutlar hâlâ ufka asılı durur,
Ne yere iner ne kalbe dokunur,
İnsan en çok gün ağarırken
Kendi içinde sessizce yorulur.

Yine de bir kıvılcım saklı derinde,
Sönmeden bekleyen ince bir ışık,
Belki de umut dediğin şey
Tam vazgeçerken sarılan bir eşik.

Ve bir vakit anlar insan usulca,
Her sabah yeniden doğmak değil,
Ufukta asılı kalan o umutları
Bir gün yüreğe indirebilmektir asıl.

Yücel ÖZKÜ
26 Nisan 2026/07:15