Ufukta süzülür Şiiri - Murat Ülkü

Ufukta süzülür bir garip gemi,
Yüreğe hapsolur dert ile gamı.
Korkaklık sarmasın sakın dünyanı,
Gözünü parlatan o aşk için savaş.

Yolların sonuna çıksa da yokuş,
Gönülde başlasın kutsal bir akış.
Verme karanlığa tek bir an bakış,
İçini titreten o meşk için savaş.

Güneşin doğuşu bir umut demek,
Sevda yolundaysa kutsaldır emek.
Zor olsa da bugün boyun eğmemek,
Ruhuna can veren o köşk için savaş.

Kaderin elinde savrulsa ömür,
Yürek bazen duman, bazen bir kömür.
Zalimler aşkına biçse de ömür,
Uğruna öldüğün o eşk için savaş.

Yalana dolana meyletme sakın,
Hakikat yoluyla menzile yakın.
Gönül sarayında eyle bir akın,
Seninle var olan o meşk için savaş.

Yüzünde solmasın sevdanın gülü,
Susturma içinden taşan bülbülü.
İsterse kül etsin aşkın bu külü,
Ateşi harlatan o düş için savaş.

Yalnızlık çökünce akşamın demi,
Hasretle boğulur insanın gamı.
Yıkmadan içinden o son kalemi,
Sana huzur veren o iş için savaş.

Gölgenle baş başa kalsan da bazen,
Yorulup dizlerin dursa da bazen.
Şu fani dünyadan kopsan da bazen,
Sabırla yoğrulan o piş için savaş.

Her gece ardında bir sabah gizler,
Silinmez gönülden o derin izler.
Vuslatı bekleyen o yaşlı gözler,
Aydınlık getiren o ışık için savaş.

Garip Murat der ki; vazgeçme sakın,
Zaferin ışığı inan ki yakın.
Yıldızlar sönse de sen göğe bakın,
Varlığa can katan o beş için savaş.