Ufuk Nazım Şiirleri - Şair Ufuk Nazım

Deniz geceye fısıldar,
Bir uzak
Kaf dağı masalını.
Kavuşamayanların
Acı dolu haykırışlarını
Anlatır geceye deniz.

Goge vurdum basimi
Kafam kanadi bulut bulut
Ellerim degdi gunese
Yandim isik isik
Sensizdi hersey ve uzay
Uctum icinde yilllarin

Mavi bir yas olurum
Yüzünde
Ey dünya!
Mutluluk
Kaçan ne varsa
Onun ardında kalan

Alanlar tutsak kablolarda
Düşünce oynak ekranlarda
Ve herşey doğru sanki
Kalemlerin uşaklığında...

Mutluluğu yazmak geliyor içimden
Kuş seslerini ve yaz çiceklerini yani
1963 ün 3 haziranında kalbi duran
Aşkın şairinin kocaman gülüşünü yani...

Mezapotamyanın aşk nehirleri arasında

Otlar susadi
Bicin vaktidir bak
Irgatlar dizildi siraya
Bilendi uclari tirpanlarin
Blevin gri yuzuyle
Yuzleri kizardi gunun alninda

Yaşar elbet
Çekilip
Dağların en kuytu köşesine
Bekler
Her gün doğan
Kutsal güneşini.

Yoldaşın Yildizlarin en güzeliydi,
Simdi isiklar icinde agmissin goge.
Guluslerinden savkirken sevincin
Simdi niye uzaklardasin baba.

Bu zincirler bu kara gece

.
Dünyayı boynuzlamış;
Uzayı sürüyor,
Öküz.
Dönüyor ha dönüyor.

Okyanus rüzgarları
Saçlarımızı sardı...
Yüzümüzde serin
İyot tadı
Tenimizde
Kum taneleri...