Bir kose tozlu karanlik uzak
Bende istiyorum o koseden seninle bakmayi
Onumuzde Izmir aksamlari
Ogrenci dusleri sardi bak simdiden yarinlarimizi
Midemizde umutlu bir gurultu
Hala anliyabiliyoruz aclarin gozbebeklerini
Kayıp bir zaman
Yokuşta bastıran yağmur
Yalnızlığı unutturan
Islak toprak ve ot kokusu...
Tirpanlarını döven ırgatlar
Elinde su bidonu
Kucuksun
Yuzunden gemiler geciyor
Kah dalgali kah dingin denizlerde
Duygularinin ilkini vuruyorsun dalga dalga
Yuzunun kiyilarina.
Göç yolları
Yollar uzundu
Bir kuş kanadında
Kısacık geldim buraya
Yollar uzundu
Oysa ıradıkça uzaklıklar açıldı
Başka bir şehir
Belki farklı bir pencere
Gerekliydi gözlerine.
Garip bir duruştu
Belkide garipdi
Belkide senin icindeydi o sehir
Sokaklari doluydu insanlarla
Belkide senin icindi butun bu samata
Caglarin icinde caglayan bu nehirler
Belkide sana sesleniyordu...
Belkide hic bir seyde ve yerde
Bir gunun icinden
Kac omur gecer
Kac gundur senin omrun
Yada yarin ne kadar surer...
Sorulan onca sorudan geriye
Kirilan bir daldir omrumuz
Kule yazmis bir duman
Bir esintidir Kafkaslardan Toroslara
Omrumuz derin bir yardir
Sonuna uzanan
Omur bir yoldur
Iste simdi dusdu aklima
Uzaklarda bir yer
Bir Izmir aksami
Belki serin belki sicak
Ama kesin ruzgarli,
Ciwanin sesiyle senlenen
Pencerem;
Karanlığa açıldı.
Ve rüzgar taşıyor;
Gizemli bir fısıltıyı.
Yaprakların fısıltısı bu.
Dut ağacım;
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!