Ufuk Nazım Şiirleri - Şair Ufuk Nazım

Gecekondular boyu
Kokularını duydum
Yoksulluğun...
Camaşır iplerinde
Asılı kaldı
En genç bakışlarımız

Sirilsiklamdi saganaginda duslerin
Duslerki sadece guzellerinden secili
Ilik bir urperti ile
Irkilirken bedeni
Varir Eskihisar tepelerine
Dost karincalarla cekirdek yer

Yalan degil ey gonul
Sevdigim yurdumu bastan sona
Insanlarinin sesinden haz aldigim
Guluslerinin umutlarima mustu oldugu
Yalan degil deli gonul…

Sesin uzaklardan;
Yankılanıyor.
Halbuki sesini,
Soğurmak.
Ve tekrar tekrar;
Duymak.

Son bir dize daha yaz
Sen sairsin
Elbet vardir son bir darbesi
Seninde kaleminin
Boyle noktasiz gitme
Yuzune anlamsizligin

Derin bir yapı
Dördüncü köşesi kayıp
Bir dikdörtgen.
Uzun iki kolunda
Işıl ışıl
Onlarca pencere.

Yosun asıldı
Kuzeyden sırtıma
Esti rüzgar
Döndü başım
Sallandım
Sarhoş sanıp

Şarabın tadını aldın mı?
Nasılda benziyor hayatın tadına.
Rasathanelerden gökyüzüne baktın mı?
Gökyüzündeki yıldızlar,
Nasılda benziyor sana.
Hayatın boşluğunu anladın mı?

Kıpkırmızı şarap,
Yudum yudum hayat.
Sıyırıp kafanın derdini,
Açar;
Güzellerin tenini.
Ellerinle yaşatır seni,

Sana sormayacaklar
Aradıkları adresi
Yüzünden düşen
Sonbahar yapraklarını görmeyecekler
Sen yalnız kalacaksın
Kelimelerin kargaşasında