Ufuk Nazım Şiirleri - Şair Ufuk Nazım

Dolanası bir düğüm.
Sevgi dolu bir nehir.
Kör düğümleri çöze çöze
Akıyor nehir.
Damar damar
Katıyor canını cana

Bazı insanlar,
henüz boyamaya yeni başladığımız bir tablo gibidir,
Bazılarınin ise resmi çoktan tamamlanmıştır.
Her insan benzersizdir;
işte bu yüzden
dünyanın güzelliğine hayran kalırız.

Yaşanması gereken bir hayat,
Ellerimizde dostum.
Biz bütünün parçalarıyız,
Dost olmalıyız.

Yalnızlığın çeperlerine,

Dus gel
Kalbime gel
Yalnizliga degil kalbe gel
Muzik gibi akarak
Kurunlardan kurnalardan gel ………
Yikildi surlar

Düşlere düşme;
Düşüp de üşüme.
Her şeyin;
Bir hikayesi
Ve sonu vardır.
Düşlere düşme;

Yalnız başına,
Kaçıncı kalışı.
İçindeki arzuyu,
Kaçıncı bastırışı.
Karanlığın içinde,
Yalnızlığın kollarında;

Öykündüm rüzgarlara;
Estim fütursuzca.
Seni gördüm,
Duruldum.

Today at 6:39am
Düşmek düşlemek düşünmemek
Bu sabah yagmur var yuregımde
Nasıki kaybolan benlerle yüzümde bensiz oluyorsam
Eski ben leri de bir gün buluyor bir ben oluyorum
İcilen bir sigaranın cekılen bır nefesıne hic dökülmeden külüyle

Satin aldi kelimeleri
Yazmakti derdi
Kendi dilinden bir siir
Anlamadigi bu dil
Beyninin icinde her seyi yutan
Genetik bir kara delikti.

Dilege durdu zaman
Bir dag basinda
Umudun dallarina baglanip caput caput
Ruzgarlarla savruldu zaman...
29.05.09