Şimşekler raks ediyor sevgili
Damlalar hasret toprağa kavuşuyor
Ucu kırık bir şemsiyenin gölgesinde yürekler telaşlı
Her biri bir tarafa koşturmakta
Duvar kenarına sinmiş irice bir kuçu
Sessizce ıslanmakta
İnsan bu, çalışır, çırpınır
Yeşerir bazen, bazen baharda kurur
Yıllara eş bir gemi inşa eder
Bir kısmını çiçek
Sevmek gerek her gördüğün
İtip kalkan insan değil
Güzel görür göz dediğin
Kem göz bakan insan değil.
Sırtı ovmak sevap derler
Bir gün Kültür Parkta
Geziyordum sessizce
Girişte sağ tarafta
Ayılar gördüm
Küçük bir kafeste.
Issız bir gece, birkaç kedi ve köpek
Yolda yürüyen adam, cesur ve ödlek
Hıçkırık sesleri göklerde, yerlerde nazar
Yolda yürüyen adam dürüst, hem dönek.
Bir sabah yürüyen adamlar her yanda
Arap müziğinin kıvrak danslarında
Seyretmek omuzlarını oynatmanı
Hayallerle yaşamak olsa da
Seni sevmek
Kırıp bütün ayrılıkların inadını.
Oturmuşum sandalyeme gözüm duvarda
Bir türkü tutturmuşum sessiz
Saatin ayarı yârda
Sıraya diziliyor hatıralar
Tatlı bir tebessüme bağlı her biri
İçimdeki sessizlik
Kimsesiz bir liman
Kıyıya vurmaz dalgalar bu limanda
Ufuk görünmez
Unutulmuş güneşe inat günün müdaimi bir gece
Ellerini tutardım, yüreğin orada atardı
Anlamazdım
Niye bütün mevsimler gözlerinden bakardı
Anlayamazdım
Aşkımı yazmak isterdim mısralarca
Seyretmekten fırsat bulup
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!