Kuru bir derenin vuslat diyerek haykırdığı yerdeyim
Elimde papatya
Gönlümde sen
Fal bakmak geldi içimden
Soru sordum cevapladı
İnsana bir sebep gerek yaşamak için bir hedef
Sevmek için bir çift göz
Alıp götürme sebebimi
Nefeslerimi sebepsiz bırakma
Ben Mecnun değilim ıssız çöllere düşemem
Çok üşüdüm zamanında
ÖZLEDİM SENİ
Yine bir şafak
Sensizlikte seninle birlikteyiz
Gözlerim dağları boyamaya başladı
Arttıkça artıyor beyaz ve sarı
Almışım çayı elime orta halli
Bırakmışım gönlümü
Bir gönlü kendi haline bıraktığım gibi
Ne baharı bekliyorum artık ne sonbaharı
Öylesine yaşayacağım belki bu son günü
Öylesine sevdim ki
Benim oldu dünyalar
Senin gelişinle gelen bahar var ya
Su dökemez eline
Eski baharlar.
Öylesine sevdim ki
Orta Asya’nın steplerinde, yaylalarında mutlu bir şekilde yaşarken, iklim değişikliği sonucu mecburen ve zaman zaman dünyanın çeşitli bölgelerine göç ettiğim için suçluyum. Özür diliyorum.
Tek Tanrılı Gök Tanrı dinine inanmamdan dolayı İslamı kabul ettiğim, Hıristiyanlığı reddettiğim için suçluyum. Özür diliyorum.
Eziyet ve zulmün kol gezdiği Anadolu’ya geldiğim, buradaki insanlara ayrım yapmadan hizmet verdiğim gibi, gidip yerleştiğim bölgelere, fedakârlığı, insanlığı ve insanca yaşamayı, mertliği, medeniyeti götürdüğüm ve öğrettiğim için suçluyum. Özür diliyorum.
Yıkanmasını bilmeyenlere yıkanmayı, sabun kullanmayı, peştamalla gezenlere pantolon giymeyi öğrettiğim için suçluyum. Özür diliyorum.
Bekâret kemeri takılıp çoğu kadınlar yakılırken cadı diye, yanı başımda oturttuğum, önemli kararlarda kadınlara danıştığım ve bunu dünyaya öğrettiğim için suçluyum. Özür diliyorum.
Matematikten astronomiye, tıptan coğrafyaya kadar her konuda dünya medeniyetini geliştirdiğim, Pastör’den yüzlerce yıl önce “Hastalıklar, insandan insana küçük tohumlar vasıtasıyla yayılır.” diyerek mikrobu tarif ettiğim için suçluyum. Özür diliyorum.
Güneş bile doğarken batacağını düşünmez
Yıkar karanlığı kendini yakar
Irmak olmak gerek derim kendi hayatında
Üzülmez hiç biri denizde kaybolacağım diye
Baksana hep aynı coşkuyla akar
Akşam hem içime doğar hem dışıma
Ölüler de sever meleğim
Mezarlarında hep
Sevdalısını bekler
İnan bir tanem inan
Ölüler de sever.
Ölmek kolay
Önemli olan doğmak
Yaşamak acısıyla tatlısıyla şu hayatı
Bir şeyler bırakıp yarınlara
Sonra yok olmak
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!