Güneş doğar mı senin dünyanda
Yıldızlara baktın mı hiç geceleri
Gözlerinden düştü mü hiç
Yalnızlığın çiğ taneleri.
Fal baktın mı papatya yapraklarından
Elinden tutup kırlarda koştun mu?
Sen beni tanımazsın güzelim
Ben ıssız limanların çocuğuyum
Kızgın dalgalar arkadaşım gündüz gece
Martılar dert ortağım
Sen beni tanımazsın güzelim
Hangi karlı dağlardan geldim bilmezsin
Her şafak şafaklardı
Şehitler mi sandınız külçe gibi toprağa düşen
Güneşti her kurşunda
Allah Allah! diyerek
Kendi ölümüyle öpüşen.
Her şafak şafaklardı
SEN DE GİTME
Baharlar gitti ömrümden mahzun bırakıp
Sen de gitme, gönlüm senin, kal istediğin yerde
Zaten rüzgârlar yonttu alabildiğince acımasız
Sen de gitme, dayanamam bu defa
Hep kendime açarım yüreğimi
Oradadır kısacık saç kokuları
Gülümsemeler orada yumaklanır
İstediğim rengi çalarım prizmalardan
Her renk gözlerimde saklanır
Sana sevdalanmıştım gecenin bir yarısı
Gönülden gülen var mı, Allah için sen gibi
Uyandırdın uykudan gecenin bir yarısı
Yürekten seven var mı, Allah için sen gibi.
Gözlerin hüzünlüydü yüzün ne kadar tatlı
Hayalini koyuyorum karşıma
Her geçen gün bir öncekinden farklı artık
Gül kokuları bulaşıyor beyazlara
Yüreğindeki sıcaklık yayılıyor inan
Ömrümü saran bütün ayazlara
Bir sonbahar günüydü gittiğin
Yapraklar soldu ardından
Yağmurlar yağdı
Güneş kapadı yüzünü utancından
Sen gittin diye bulutlar ağladı
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!