Ve hasret dökülür yağmur tanelerinden
Mevsim sonbahardır
Güneş solgun, mehtap bulutların ardına saklanır
Yapraklar düşer sokaklar boyu
Ses, seslenir arada sanki sessizliğe
Utancından sokaklarca kızarır.
Yalnızlık kol gezerdi hayatımda,
Her köşede kurulmuştu hain bir pusu;
Bir zehirli su gibiydi
Sensizliğe mahkûm olan
Bütün gecelerin uykusu.
Dökerse döksün yapraklarını sonbahar
Aldırma, gökyüzüne bak
Daha dün yaşanmıştı, unuttun mu yaz
Yine yaşarsın niye bu beis, bu telaş
Gülümse biraz.
GÜLÜMSE HALİL
Dedim ki kendine gel Halil
Ne bu halin, yerlerdesin kalk artık
Çık mazinin mısralarından
Yeni baştan düşün yarını
Bu kadar geç mi tanırmış insan insanı
Yürek sıcak tamam
Bakışlar içten
Peki, ben niye garipsedim bir ara, bocaladım
Yüzümü kapıya döndüm
Hasretin en kötüsü tebessümedir aslında
Aynaların yalancılığı sırrında saklanır
Gün gelir büyür heyecan
Filizler kanatlanır gökyüzüne
Bir görüntü siyaha boyar çiçekleri
Sevdaya dokunmak yasaklanır
Bütün gece tutuşur
Hasretime dayanamaz sabahları
Hep gül yapraklarına düşer
Kızıllıkları arasında
Güneşin gözyaşları.
Güneşler doğmasın istiyorum artık
Hep gece kalsın zamanlar
Seninle konuştuğum anlar
Senle dolu hep
Eskiden acı veren akşamlar.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!