Aşkın Öldüğü An
Ne sevdalar görmüşüm hepsi sevdadan başka
Ve işte ben hiç inanmam bu yüzden ah aşka
Geceydi, erken henüz çarşılar vakit akşam
Canım
Allah hep güldürsün yüzünü
Hiç yaş bürümesin gözünü
Ruhun neşeyle dolsun
Her geçen günün
Bir öncekinden güzel olsun
Kaldırımlara sordum bütün gün
Boş vitrinlerde dolaştım durdum amaçsızca
Uzun saçlıları seyrettim sen diye
Gözlerin en güzelini aradım
Beyazlarına takılıp kaldım pembe ortasında
Çiçekler açmıştı kış günü
Beni Güzel Hatırla
De ki sevdim seni
Yüreğimi açtım sana engin denizler gibi
Bayılırsın uçurtmalara
İstediğin gibi uç dedim de
Adını andığımda içim yanıyor
Nerden ateş bulur bilemem
Gözyaşlarım söndüremez
Büyür gözlerinin karası gözlerimde
Gülemem.
El süremem,
Elimde elinin kokusu kalmış
Seninle doludur şu benim odam
Yastıkta başının uykusu kalmış
Seninle doludur şu benim odam.
Dudağının izi içtiğim suda
Ayak izlerimizi silmiş dalgalar
Haykırışlarımız susmuş
Hatıralar yaşamaya çalışır bir kuytuda
Kuşlar ötmeyi unutmuş.
Aynalar bakmaz olmuş yüzüme
Gönlümün kalp sesleri durmuş
Yakar beni yakar beni
Yemek yakar, ekmek yakar
Duvar olan bahçelerde
Her görünen tümsek yakar
Gidenlerim geri dönmez
Beni Yaşa
Bırak sorguları ay yüzlüm
Öğren yaşamayı yüreğimde
Kelimelerin dudaklarıma dokunsun
Bakışlarımla büyüt yüreğindeki sevgini
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!