Kuzular melerdi köyümde
Gece gündüz demezdi
Ağaçlarında yaprakların hışırtısı
Devamlı şarkı söyler
Kuşlar bu şarkıya eşlik ederdi.
NAZİRE-İ ÇOBAN ÇEŞMESİ
Derinden derine ne kanlar akar
Sen şırıldayadur Çoban Çeşmesi
Silahın sesinden anlayan anlar
Ne söylesin daha Çoban Çeşmesi.
Ne bu yağmur yine
Gökyüzünde matem mi var
Kalbini kırmışım gibi
Bulutlar surat asmış
Yoksa yine sitem mi var.
Gözlerinde ayrılık ışıkları yakıp da
Gölgelerini silmeseydin gönlümden
Bıraksaydın onlarla yaşasaydım
Onlarla gezip dolaşsaydım tenhalarda
Ayrılmaz bir parça olsaydı ömrümden.
Gidiyorsun ardından suskun yollar bırakarak
Akşamın karanlık zulmüyleyim yine
Yine yalnız ben, ben yine yalınız
Suların titreyişi durdu sırçasız aynalar gibi
Hayalin yansıdı gökyüzüne
Vedaların döküldü
Nasıl anlatsam
Gözlerinde yıldızlarla geldiğini,
Beni sevdiğini,
Dans edip sevincinden
Bulutlarla eğlendiğini.
Bir nefese nasıl sığdırdık
Koskoca bir ömür nasıl geçti
Hiç bitmeyecek sanırdık
Koskoca bir ömür nasıl geçti.
Bir çember peşinde koştuğumuz
Nasıl inanayım,
Söyle güzelim, ben sana nasıl inanayım?
Hani baharla gelecektin,
Ellerimi tutacaktın,
Seni seviyorum, seviyorum diyecektin.
Nasıl inanmıştım gözlerine
Öylesine masum, öylesine yalnız
İlkbahar gibiydi yeşili
Bazen hüznü taşırdı
Bazen neşeyi.
Tek beni sev deseydin
Unutmak yerine seni sevseydim
Al bir gül isteseydin
Söküp yüreğimi sana verseydim.
Bana unut deme
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!