Bazen umutsuzluk çöker yüreğinin ortasına
Nefes almaktan bıkarsın
Dünya sana kor gibi
Göğüs kafesini sıkar birileri
Yaşamak ölmekten zor gibi.
Hasretini kucaklayıp
Anlamadım niye uzaklara gittiğini
Beni terk ettiğini
Sevdanı esirgediğini sordum hep kendi kendime
Seni sevdiğimi anlamadığın gibi tatlım
Araya mesafeler koyduğunu
Bir rüyaydı
Dört mevsim hükmetti geceye ve gündüze
Yağmurlar damladı ıslak köşelere
Güneşin ışıkları soluk
Yüreğim yorgun
Git artık
Ne ben döneyim sana
Ne yollarımız birleşsin,
Al hayallerini gözlerimin önünden
Hatıralarınla birlikte karanlık sulara göm…
Saymadım kaç gece oldu
Kaç seheri ben yaktım
Uydum sandım, uyandım sandım
Görmedin mi söyle
Kaç defa kendi gözlerimde yaş olup aktım…
Yıldızlardan taç yapayım başına
Yanardağları ellerinde bulayım
Gözlerin bütün güneşleri toplasın
Aydınlatsın saadet ışıkları dünyaları
Ben sadece senin olayım.
Gitmek mi İstiyorsun
Havalar çok sıcak
Gideceksen serinde git, terleme
Ya sabahın erken bir vakti
Bitmek de bitirmek de zormuş
Sabah ezan sesleri kulağımda yine
Sabır diliyorum kendime, tahammül diliyorum
Kaldırdım avuçlarımı bak
Dualar ediyorum yüreğimle
Boşa gayret rüzgârlara yön vermeye çalışmak
Rotanı düzgün çiz
Yelkenlerini çevir
Unutma
İnsanı seven insan hep sevilir
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!