Tuncay Aytaç Şiirleri - Şair Tuncay Aytaç

Tövbelerimle geleceğim sana.
Bir bahar sabahı,
Tan yeri ağardığında,
Akasya kokuları arasında.

Acılara kelepçe vurulmuyor ki, ağlarken koca şehirler.
Kalp odama sıkışıp kalmış umuda giden yollar.
Mahşer yerinden bir kesit sundu harabeler.
Tarifi bulunmaz bir acı bu; titreyip duruyor dilimin ucunda kelimeler.
Kaidesi sarhoş şimdi, tarumar olmuş temeller, değerler.

Eğer bir gün benden gitmeyi istersen,
tüm kapilar açık olsun.
Yağmurlu bir gündü tanışmıştık ya;
o günün mutluluğu ve hüznü benimle olsun.
Hiç bir kalıba sığmaz bu sevda,

Söyleyin ona, bir daha aramasın sormasın.
Aşktan söz eden mektuplar yazmasın.
Çiçekler açtırmıştım onun gönlünde.
Sevginin en son halini yaşatmıştım ona, Hazan'ın deminde.

Adı aşk olan bir alıntıdan ibaret değildi sözcüklerin,
Dillere destan olan bir güzelliğin son rötuşuydu gözlerinde ki mânâ.
Yağmur sonrası bir sessizlik akarken gökyüzüne, nasıl ki bulutlar hüzne boyar güneşi.
Nasıl ki yumuşar güneşin bakışı dünyaya, işte öyle bir güzellik Akar bakışlarından gözlerime.
Siyahın beyaza, kırmızının sarıya, mavinin yeşile bir direnişi ulaşır dünyaya.
Senden de bir iz kalmıştır yağmur sonrası gökkuşağında,

Kızgın çöllerin üzerinde yol alan Arap atlarının hayallerindeki serap gibiydi, umudun bekleyişi.
Bir beyitin içindeki gizemi keşfetmenin mutluluğuydu yaşamak.
Su dolu bir testiden sızan su gibiydi hasret.
Sonsuzluğa uğurlananın ardından seldi gözyaşlarıyla taşmak.
Acıların kilidini açmanın ürkekliğindeydi yaşamak.

Toprak istiyor diyetini,
Sonbahar yaprağa koymuş şirretini.
Ağaç utanıyor yaprağından,
Öz evladı düşerken dalından.

Şarkılarda arayacağım seni,
Gönlüme koyup;şiirler düşüreceğim güzelliğine.
Sonra cemreler düşecek gözlerinden gözlerime
Çicekler açtıracağım gönül dağında.
Bereketli meyveler toplayacağım sevgi bağından.

Akasyalar çiçek açtığında gel bana,
mis kokulu bir ilkbahar sabahı.
Anıları demet yapacağım çiçek, çiçek, takacağım güneş rengi saçlarına.
Bir prenses edası olacak gözlerinde,
yanacak bülbüller güzelliğine,

Ay köpüğüne dizilmiş yalnızlık
Göğün aynasından inen karanlık
Yeryüzünde ulaşılmazlığa sancı
Gecede siyahi bir örtü, ürküleri çağıran
Yıldızların öykünmesindeki hükümsüzlük