Tülay Sustam Şiirleri - Şair Tülay Sustam

iki bacağının arasına
lastik bir don giymiş


gerile gerile
baş köşeye oturmuş deyyus! ...

ne kadar
yarım yamalak konuşmuşum
hiçbir sözüm anlaşılmamış


ne kadar

gözümün önünden
üstü kapalı bir aşk geçiyor
solumda aşina ayaz


bütün gözler

I.

sen gittin ya! ...
kara kaşımı; kurşun kalem çizer
mavinin dibi delinir
alnımın çatından göz yaşım damlar

Hiç alımda yoktu... Her satır da bir sen geçeceğim...


Öyle aşina geliyor ki bana kuruyan ayrılıkları göz yaşıyla yeniden yeşertmek. Sanki daha dün gibiydi kısık ses tonunla kulağıma büyük aşk uyumunu fısıldayışın... Gök deniz, deniz yer, yer gök arası bir şeydi kendimizi birbirimizde buluşumuz. Sen her şeyi kutsal bulup hayatı bana ekmek arasında sunardın bense yavan ekmeği bol yeşille süslerdim. Maksat aşk olsun...

Bir Öğrencimin Bana Öğrettikleri

Yazan: Doğan Cüceloğlu

Ey Sevgili! ...

ne kadar yavan bir sesleniş bu
sevgiden uzak bir diyâr gibi

sefer taslarındaki ayrı yemekleri tatmadan

sevmiyorum
alaca karanlığıma doğan güneşi
alıcı kuşlar gibi
peşimden gelen rüzgârın ılık nefesini

seni kendime eklediğimde

günün birinde yeniden ben olacağımı bilseydim

ben, hiç bensiz kalır mıydım?

kağıdın
dört köşesini dolaştı


oturdu satır başına
anlattı bilmediklerini