Tülay Sustam Şiirleri - Şair Tülay Sustam

bilirim
önünde bütün ağaçların
yaprakları el açsa
inanmazsın
yağmuruna
taşına

buz gibi suları içtim
dudağından

göğüs kafesinde açtım
papatya fallarımı

şiir işçilik ister çocuk
her vardiyasında uykusuz
gözlerini hayata dikecek
soluksuz bir nefes bekler

ı.

düşümde bir ahtapot
benden başka herkesi sarıyor

her gece
başımı yastığa koyduğumda
gördüğüm ışık sensin

ağaç misali
beyaz sayfalara
kök salmış kalemim


elleri koynunda

bilmediğim bir coğrafyanın
sınırlarını çizerken gözlerim

ben'e yakın, bana uzaktın...

yok sayamam gülüşünü

seni
sevdiğim günden beri
ölümü
başucuma koyuyorum

ölümü sevdiğim gibi

kuruyan gözbebeğimde
ıslak sözcükler asılı...


beyaza siyah sürüldü
içimde kırmızı başka kanar

eskiyen yüzümü
seninle yeniliyorsam,

yeniye dair ne varsa
eskidir bende...