Beyaz, ipek gibi yağdı kar
Bir kız kardan hafif adımlarıyla yürüyüp geçti hayal içinde
Arkadaşlarımı düşündüm, sevgili şeyleri
Sanki her şey bizimle var ve bizimle olacak
Şarkılar çaldı odalarda
Bütün insanları sevmek gerektiğini düşündüm
Devamını Oku
Bir kız kardan hafif adımlarıyla yürüyüp geçti hayal içinde
Arkadaşlarımı düşündüm, sevgili şeyleri
Sanki her şey bizimle var ve bizimle olacak
Şarkılar çaldı odalarda
Bütün insanları sevmek gerektiğini düşündüm
27 aralık 1977 -
anamın kızı, babamın oğluyum.
siyahın içindeki beyaz. kaşının köşesinden dönenleri
çoktan unuttu. içi dışı bir şiir. ağlarken gülüyor. hâlâ yaprakların geceleri el açtığını düşünüyor bu yüzden
kendisi için rüzgâra kımıldamıyor. esmer ağrı...
hayatın üstünden geçip, kendini karalıyor. iç okuyor.
kimi aynaya bakar, kimi ay'a...
ayna benim gölgemi ne bilsin?
