Tülay Sustam Şiirleri - Şair Tülay Sustam

çehresi ihânete dönük bir yüzün
peçesi düşerken yere


sırtımı döndüğüm
aşıklar tepesi eğiliyor / diz(e) lerime

hazanı müjdeler zerdeçal

saçlarım yaprak döker

afonisiz çığlık atar esrikliğim

içimde aşka soyunan bir kız

dışımda ona sahip bir adam var

dizleri yaralı
bir satırım var
başı beyaz bulut
sonu gece yolculuğu

yüreğinin,
yüzüme vurduğu saatlerde
kararır gecem

kurduğum hayalleri toplarım
ay'ın koynundan

her gece
sokağıma tükürürdün


her sabah
güneş gibi yeniden doğardım

aslını inkar eder gibi
ağız dolusu
gülerdin ölülere

içini dökerdin dışına
yağmur çözemezdi seni

ortadan ikiye ayrılmış
hayatın ince belini


kutucuklara ayırıp
enine açıyorum

nehir ' in
göğüs ucundan
sıvı aktı

dondu deniz

beyninin içinde
kırk tane tilkilik dolaşır
değmez birbirine kuyruğu yıldızının

bir ışık görmeye gör
boş bir kutu uğruna