Tülay Sustam Şiirleri - Şair Tülay Sustam

Yağmur ıslattı
Güneş kuruttu
Rüzgâr öptü

Saç tellerime
Dokunmak için

ellerim
yüzünün iki tarafına düşmüş
saçlarının halesinde tutuşuyorum


toplamış denizi dudağın

Sevgili Düşmanım;

Beni iyi bilirsin, iyi tanırsın. Sözümün, özümün, gönlümün bir olduğunu bilirsin.
Asla sağ gösterip sol vurmam. Hedefimi onikiden vururum, vurmak istersem.
Bilirsin ki aileme, aşkıma, dostluğa ve kardeşliğe son derece önem veririm...
Onların sözü benim sözümdür, onların mutluluğu benim mutluluğumdur, onların üzüntüsü benim üzüntümdür, onların hatası benim hatamdır...

ekmeğini taştan çıkaran
bir nesilin evlâdıyım ben
ne zaman ellerimle toprağı kazısam
avuçlarıma toprak yerine,
çimen yerine saçlarım gelir...

'yaşanmış bir gün; bazen bir yıla bazen de bir ömre bedeldir'


takvimler yılın yarısını gösterdiğinde
günün son saatinde
yani bir gün sonra

ben kış çocuğum...
alışkınım kara, soğuğa
fırtınaya, ayaza, yağmura

bir sokak lambası
aydınlatır yüreğimi

sevdiğim ben sensiz;

24 saati
7 günü, 365 günü
52 haftayı
12 ayı

âh sevdasına düştüğüm vefasız
yâr senden başkası sarmaz yaramı
gitsem buralardan yapamam yârsız
hiçbir şey unutturamaz sevdamı

geceye kar yağar, üşür ellerim

gözünde arpacık geziyor
ay vakti
nöbet tutma mehmet
geceye, yıldızlar pusu kurmuş
bini de bir iblis'in

yağmur varsa ağlıyorum

bulut varsa kızıyorum

gök gürlüyorsa hırçınım