Tülay Sustam Şiirleri - Şair Tülay Sustam

♂ Sana her baktığımda, kirpiğinin ucu yüreğime dokunur.

♀ Darası alınmış yüreğimi, ölümsüz aşk ateşiyle doldur.

Hani; insanın hayatında bazı anlar vardır... Hayatı boyunca unutamadığı ve her seferinde yeniden o günü yaşamak istediği. Benim için o anlardan biri de 'sevgi dolu bir merhabayla' hayatıma girdiğin gündür...

Önceleri bu şehir de yaşayan herhangi biriydin benim için... Seni tanıdıkça daha çok sevdim seni. Sende ki gizemi, sende ki sevdayı, senin dostluğa verdiğin değeri anladım. Öyle farklı, öyle sevgi dolu ki senin yüreğin seni sevmemek imkansız. Her şeyden önce geliyor sevdiklerin, ölümüne seviyorsun sevdiğini... Sadıksın sevdiğine, vefalısın, candan ve içtensin...
En çok da bu yönünü seviyorum senin. Öyle alıştım ki sana artık canımdan bir parça oldun. Bazen isyanım oluyorsun bazen de sığınağım... Bazen özgürlüğüm oluyorsun bazen de tutsaklığım... Bazen içimde hiç büyümeyen küçük kız oluyorsun bazen de hayata kafa tutan, meydan okuyan güçlü biri... Seninle bu hayat yolunda yürümek, zorluklara göğüs gelmek çok güzel bir duygu. Senin dostun olan birinin asla sırtı yere gelmez. Seninle olunca, senin sesini duyunca bir insanın ne derdi kalır nede sıkıntısı. Öyle çaresiz, öyle üzüntülü, öyle mutsuz zamanlarım da elimden tutup beni aydınlığa çıkardın...

Derdimi derdin bildin, sevdamı sevdan, sevgimi sevgin... Bilirim ki bir gün karanlıkta bile kalsam yüreğinde ki bir mum alevi bile beni aydınlatacak...

siyaha beyaz diyorsam

ve görüyorsam
beyazın içindeki toz pembeyi

pembe sende mavi oluyorsa

Oysa ne çok severmişim seni
Kendimden geçmişim,
her şeyden vazgeçmişim
Çilekeş yalnızlığımda
adını yüreğime yazmışım
Bu da sana yetmemiş gözüm...

erimez gözbebeklerimde
tozpembe hayaller

akmaz yüreğime
sevdanın tuzlu gözyaşları

dokunsan donacağım*

dokunsan! ...
denizler taşacak...

dokunsan! ...

koca kömürlük odun ve kömürle doluydu
beni bütün bir kış idare eder diyordum
demincek biri çaldı evimin kapısını
bacanız tütüyor, ben üşüyorum dedi.
kömürlükte ne varsa hepsini verdim.
ben soğukta kaldım olsun alışkınım...

Saçlarıma bir bir aklar düşünce
Her yıl bir yaş daha gençleşiyorum
Dilek tuttuğum yıldız kaymayınca
Gülüşlerimi Ay'a saklıyorum

gidişine gözyaşları döküyorum
avuçlarını aç gelincik
birazdan bir damla
bir damla, bir damla daha düşecek
avuçlarının sıcaklığı gözyaşımla buz kesecek

yüzünden ne hayır gördüm,
bana sırtını döndün...

sana sözüm yok...
benim sözüm maskeli yüzlere...