Tuba Gürdere Şiirleri - Şair Tuba Gürdere

İnsan bazen ne düşüncesinin seyrinde,
ne iç görüşlerinin yaşama aktığı yerde,
nede bakışlarının kalbine duyuş olduğu yerdedir.
Tüm bunlar zamana bütünlenen içsel süreçlerdir.
Oysa insan herşeyi,zamanı dahi aşabilen,
herşeyin ötesinde yaşayabilendir.

Gözlerinize yakın olan herşey uzak düşer bazen.
Çünkü görünmez olur kalpten görülen.
Öyle bir görüntü olur ki kalpten görünen.
Yaşamı kendi içinden duyabilmek için,
görebilen ile sessizce bir görüş oluşturur.
Gözyaşıda öyle değilmidir?

İnsan yaradılışı gereği yaşamda daima herşeyin ve düşüncesinin dahi en hayırlısına muhtaçtır.
Buyüzden yaşamda kalpten bir hayır bulanlar daima Allah'tan (c.c) gelen hayra aşıktır.

Geceye dair şiir yazılsa günyüzü içine kapanır.
Günyüzüne mısralar eklense, manalar aydınlıkta saklanır.
Buyüzden susuyoruz içimizde ki ilhama.
Kalbin öz anlamı duyuşun en güzel resmi.
Yaşamın kendisi en güzel şiir.
Hiç geceye karanlığı yükler mi insan?

Siz bakış açınızla kodlarken harfleri, oysa yaşam binbir anlamda kodlamıştır yürekten görebildiklerinizi.
İşte o an yaşamaktır kalpten okumak kendini.
Ve yaşam ileridir herzaman, kendini geriden izleyebilenler için..
Yasamda duruşunuzu sadece iç bakışınız belirler.

Öyle kaybolduk ki zamanda ilk varolduğumuzda ağladığımızı dahi unuttuk!

Kaybetmek ve bulabilmek yaşamın doğasıdır.
Her insan kendini bulabilmek için doğar hayata.
Ancak her bulduğunda kaybolur.
Her insan kaybolmak için doğar aslında hayata.
Ve her kayboluşta kendini bulur.
Asıl kaybolduğunda ise ya kayb yada oluştur.

Bir kelebeğin kanatlarının küçük olduğuna bakmayın
bir kartaldan daha hızlıdır onlar.
Çünkü kanatlarıyla değil ruhlarıyla uçarlar.

Kelebeklerin hayatı kısa derler.
Ancak hayatta kısa ve ayrıca kıssasa kıssastır bakışlarına.

Sessizliği dinlediğimde kelimelerin yansımasını anladım.
Yüreğimde ki sayfada yazılmış ben kavramının ötesinden sen diyordu kelimede ki mana.
Sustum. Anlam içinden seni anladım.
Mana içinde tek bakıştı herşey.
Herşeyi bakışına bıraktım.
Ben kavramı beni aşmıştı,