Tuba Gürdere Şiirleri - Şair Tuba Gürdere

Kelimenin gerçekliğinde başlar herşey.
Oluşum bitmez tükenmez olgudur ruhumuzda.
Bazen oluşturduklarımızla olgunlaşırken
bazen tüm olumsuzluklara,olabilirlilik kattığımız
düşünce yapımızdır bizi tüm herşeye oluşturan.
Düşünce her olasılığa bürünür bazen.

Allah sizin yanınızdaysa ve siz hissediyorsanız eğer,
insanlar arasında yalnız olmanızın bir önemi yok.
Unutmayın ki; dünyaya yalnız geldik ve yalnız öleceğiz.
Önemli olan ; dünyada kim olduğunuz değil, kimle olduğunuzdur.
Allah size katından bir kimlik verirse eğer,
bu kimsesiz olduğunuz içindir.

Camdan kırılgan hüzünleri korumak için,
kırgındık ve kırılgandık belki içimizde.
Ancak kırmadık hiç kimseyi hiç kırılmamak için.

Kendimizi arıyoruz kendimizden, hem kendimizden öte kendimizi.
İki cihanda ayrı parçada bulduysak bizi,
bu b'iz değil bulduğumuz.
Bir biz var dünyaya olduğumuz ve olduğumuz zamana bir iz.
Ve yalnızca yaşam ötesi ruhumuzu duyduğumuz bir giz.
Karmakarışık benliklerle sarılıdır yaşam.

Bir tebessüm ederek geçmek kendinden.
Bir geçişte bi dünya olmak düşüncelerinde.
Hiç geçmemiş gibi bir an.
Ve andan öte anı iç geçirerek sonsuzca.
Bularak içten bir zaman dünyaya.
Ve kendinden bi dünya sunarak.

Senin bir yanın bir yanından daima uzak kalacaktır.
Ancak kendine yakınlığın kendinden asla kopmadığın andır.
Kendine uzaklığın yaşamındır.
Ancak kendini bildiğin yerdir daima can damarın.
Sen sanıyor musun ki?
Kendinden çok uzağa düşsende ne geçmiş bütünler seni sana,

Allah'ın varettiği yaşamı yokladım.
Yok buldum O'nun dışında herşeyi.
Kendimi varettim varolan herşeyde.
Varolan ne varsa özünde vardı.
Gerçek bir varoluşa gizdi varlığın tüm yokluk ve yoksunluklarda.
Herşey olmak istersiniz bazen.

Allah'ın (c.c) sözlerini yürekten okuyanlar, daima gerçekliğe bir sayfa açarlar.
O sayfa ki; okumaz insan okumadıkça Kuran'ı Kerîm kendini.
Okudukça insan gerçekliği sayfa sayfa okur kendini..

Ağaçlar ne kadar birbirinden uzak gibi dursada
onlar köklerinde bir bütündürler.
Kainatta bazı insanlarda öyledir.
Gözünüzün gördüğü bir ağaç yaprağı nasıl savruluyorsa
çok ötedeki ağacın yaprağıda aynı anda savrulur.
Onları aynı anda derinden hissettiren

Ne ilk nede son gerçek varış kalbin istikametidir.
İnsan kalbin yoluna istikamette oldukça,
kalbin yolunda daima kalben en gerçek bir istikamatte olur.