Tuba Gürdere Şiirleri - Şair Tuba Gürdere

Bir tebessüm ederek geçmek kendinden.
Bir geçişte bi dünya olmak düşüncelerinde.
Hiç geçmemiş gibi bir an.
Ve andan öte anı iç geçirerek sonsuzca.
Bularak içten bir zaman dünyaya.
Ve kendinden bi dünya sunarak.

Senin bir yanın bir yanından daima uzak kalacaktır.
Ancak kendine yakınlığın kendinden asla kopmadığın andır.
Kendine uzaklığın yaşamındır.
Ancak kendini bildiğin yerdir daima can damarın.
Sen sanıyor musun ki?
Kendinden çok uzağa düşsende ne geçmiş bütünler seni sana,

Allah'ın varettiği yaşamı yokladım.
Yok buldum O'nun dışında herşeyi.
Kendimi varettim varolan herşeyde.
Varolan ne varsa özünde vardı.
Gerçek bir varoluşa gizdi varlığın tüm yokluk ve yoksunluklarda.
Herşey olmak istersiniz bazen.

Öyle kaybolduk ki zamanda ilk varolduğumuzda ağladığımızı dahi unuttuk!

Kaybetmek ve bulabilmek yaşamın doğasıdır.
Her insan kendini bulabilmek için doğar hayata.
Ancak her bulduğunda kaybolur.
Her insan kaybolmak için doğar aslında hayata.
Ve her kayboluşta kendini bulur.
Asıl kaybolduğunda ise ya kayb yada oluştur.

Bir kelebeğin kanatlarının küçük olduğuna bakmayın
bir kartaldan daha hızlıdır onlar.
Çünkü kanatlarıyla değil ruhlarıyla uçarlar.

Kelebeklerin hayatı kısa derler.
Ancak hayatta kısa ve ayrıca kıssasa kıssastır bakışlarına.

Allah sizin yanınızdaysa ve siz hissediyorsanız eğer,
insanlar arasında yalnız olmanızın bir önemi yok.
Unutmayın ki; dünyaya yalnız geldik ve yalnız öleceğiz.
Önemli olan ; dünyada kim olduğunuz değil, kimle olduğunuzdur.
Allah size katından bir kimlik verirse eğer,
bu kimsesiz olduğunuz içindir.

Camdan kırılgan hüzünleri korumak için,
kırgındık ve kırılgandık belki içimizde.
Ancak kırmadık hiç kimseyi hiç kırılmamak için.

Allah'ın (c.c) sözlerini yürekten okuyanlar, daima gerçekliğe bir sayfa açarlar.
O sayfa ki; okumaz insan okumadıkça Kuran'ı Kerîm kendini.
Okudukça insan gerçekliği sayfa sayfa okur kendini..