Tuba Gürdere Şiirleri - Şair Tuba Gürdere

Kadın hem kendinde çocuktur,masumiyette dirilir.
Kadın hem anasıdır kendinin,hayata büyüyen kalbidir.
Kadın hem kendi çocukluğunun yetimliğidir kendini emzirir.
Kadın hem kendinde yetişkindir merhamette kendini yetiştirir.

Belkide Kaf Dağının küçük çakıl taşlarıdır
yeryüzüne dağılan inciler ve zümrütler.
Gözü saman, çalı, çırpıya aşina olan
hiç hayal eder mi mü'cevheri?
Saman ki, andır anlık dağılır.
Çalı çırpı kendini hatırlatan nice oyun bahçelerinde.

Kainatın sırrı içindeki senfoniyi duymakla başlar.
Kalbe yazılan her ritim kendi gerçekliğinin mısrasıdır.

İnsan kalpten okuduklarının ilmini yazmalı. "Oku" emrine hitaben , kalbin gördüğünü yazmalı.
Gözlerimiz gafletteyken nasıl okumasın ki insan kendini?
"Oku" 'ikra' kendini bildiklerini ikram et, bilmediklerine ikrar et.
Siz kelimeleri okursanız bu ilimdir. Ancak kelimeler sizi okursa bu ilmihaldir.
Ve insan düşüncenin gerçekliğinde tüm herşeyi okuyabilecek ilme ulaşabilir.
Çünkü kainat açılmış kitaptır kalbini okuyabilene ve kendine ikra edebilene.

Bazen bir yıldızı görmek istersin.
Mutlaka bir bulut kaplayacaktır bakışını.
Ancak geçici karanlık kapsamaz varlığın sonsuz ışığını.
Bazen güneşi görmek istersin.
Mutlaka doğacaktır bakışının ufkuna.
Ancak kalacaksın karanlığında yeniden aydınlanmak için.

Bir rüzgarın yüzümü okşadığı an savrulup gitmek istedim
benden öte bilinmezlere.
Nereden geldiği ve nereye gittiği değildi önemli olan.
Beni bana getirdiği bir rüzgardı o.
İçime öyle bir esti.
Düşüncenin seyyah olduğu bir anda.

Bir insanı kazanmaktan çok,
önce onun kendisini kazanmasını tercih edin.
Böylece onunla ve kendinizle ilgili herşeyi kazanmış olursunuz.
Çünkü kendisini kazanmamış bir insan herşeyi kaybetmeye laik olur.

Makale

Kendine bir adım atmakla başlıyordu herşey.
İnsan kendine yürüdükçe hayatıda bir yürürlüğe giriyordu.
İnsanın durduğu, baktığı ve yol aldığı herşey kendi adımlarından öteyse,
olduğu yerde değildir insan olgusundadır herşeyin.

Makale

Hayatın bizi içine aldığı her sınavda; haklı kalmak , hakkını korumak ve haksızlığa karşı koymak gerçekten zordur. Yaşayanın ne yaşadığını yaşamadan kendi yaşadıklarımızın bir anlamı olmuyor.
Olsa da adı yaşamak değil onun. Asıl yaşamı anlamak; bir bütün olarak tüm derin tarihî yaşamış gibi hissedebilmektir.
İnsanı bir bütün olarak kendi içimizde hissederek
ve küçükte olsa başka birinin sevincine ortak olmaktır aslında tüm yarım kalan yanlarımızı tamamlayan.

Hayatta yükseldiğiniz an, yüreğinizin sesinden kaynaklanır.
Duyduğunuz an, hiç aşağılarda olmayın aşağılar hep aşağı çeker.
Oysa siz yüksekliğe aitsiniz.
İnsan yaşamda yerle birdir belki fakat değeri yücedir yücelere aittir.
Değerler yerle bir olmasaydı nasıl bilinirdi gerçek değerlerin yüksekliği?