Tuba Gürdere Şiirleri - Şair Tuba Gürdere

Makale


İnsan hayata bir düşünce yazıp tasarlarken, kendi kimliğinden öte, yaşamın tüm kimliğini ortaya yansıtmayı sevebilmeli.
Çünkü insan için, harhangi bir düşünce bir değerde bir anlam ifade ediyorsa değerlidir.
En büyük değer insandır. İnsanın hayata yansıttığı ve kattığı herşey gerek özel , gerek iş anlamında olsun

Bazen insanlar arasında adınızın ayaklar altında olması farketmez.
Unutmayın! mezarlıklarda harfler isimler sadece taşlara kazınır.
Önemli olan; varlığınızın yüceliği, ruhunuzun yaşama yücelişi ve yedi göğü arşınlamasıdır..

Varlığının hiçlik kadar yok olduğunu bilen, varlikta ve darlıkta değildir.
Sadece varolustadır ve daima en vardan vardıklarındadır.

Uzak kaldığınız herşey bir dua ve bir tebessüm yakınlığındadır.
Yaklaştıkça bir bakışa ve bir duada yakınlanan can;
yakınlıktan öte, bir duyuşta daima kalpten bir yaklaşımdır.

Ne kadar çok benziyorduk birbirimize.
Ne kadar aynıydık arada sır olmaksızın aynaydık birbirimize.
Ne kadar çok benziyorduk birbirimize.
Nerden geldiği belli olmayan ve nereye gideceğimizde.
Ancak olduğumuz yer belli olduğu sürece belliydi birlikte varacağımız yer.

Varlık hiçtir hiçlikte hiçbirşeysiz ve hiçkimsesizdir.
Ancak varlığına bir var katan oldukça varlığında vardır ve en vardan varoluşuna varır insan.

İnsan hiçliği göğsünde taşıyan gibi.
Bir yanı uzanır derin dipsizliğe varlığının.
Diğer yanı diğer yanından uzakça en yakın.
Bir yanı susar hararetle tüm bilmediğine.
Bilen yanı hiçbirşey bilmez bildiğinden başka!

Toprağın yeşerttigi filizden umuda yolculuktur özgürlük.
Uzaklardan yetisti yeşeren yeşilin hakilere.
Gönül bu isterdi prangalarda kopan kenetlere.
Bağırır haykırışı. O ne nefes be!
Ah! etti ey zari beklesin özdeşen mezarı süzenaklar güler çehrede Cennet Tubalarıyla.

Çocuktum kimse bilmiyordu.
Hani koşarken yolda düşersin ya,
Yolundayken hayatın sen,
Oysa hayatın yolunda olmadığını öğretir çocukken düştükçe.
Anlarsın ve büyüdükçe düşündükçe.
Sen yola koyulursun yollar konumun olur vardıkça.

İnsanlar arasında geçici bir varlık olmaktansa, kalıcı bir yokluğu tercih ederim..
Düşünün ki herşey varlığımızdan yokluğu tüketmekte ve varmaktayız tüm yoksunluğumuzla bir varoluşa.
Hep bir varsayımlarla yokladık kendimizi varı yoğu yoğurduk ömrümüze.
Varabildigimiz ise en vardan varabildiklerimizdi vardıkça ve varoldukça tüm yokluklarda.