Ne sen eski sensin,
Ne de ben eski ben olabilirim artık...
İlk adımı atmak kolaydı,
Dönmesi zor.
İlk adımı attım giderken,
Şehrin eskimiş sokaklarında,
Iskarta bir adam,
Avuçları boş.
Saçların güneşi ısıtırdı,
Avuçları soğuk.
Virane sokak lambaları,
Gittin gideli sevgilim,
Yağmurlar yağdı sular çekildi,
Zambaklar açmaz oldu bu ellerde.
İmkansız bir aşk hikayesiydik,
Kitabın sonu geldi,
Ne duyan oldu ne bilen,
Beni sana çeken bir his var içimde,
Maziden süzülür hatıralar gizlice.
Anlayamadığım bir bağla bağlanmışım,
Ne yapsam çözemem, kadere bıraktım.
Sana baktıkça yüzüme çarpıyor zaman,
Sensiz dünyamdaki sessizlik...
Gidişinin ardından kalan sessizlik...
Ruhumu kavuran sessizlik...
Hayalin,
Hayalini getiren sessizlik...
Ardından bana kalan birtek,
Ben senin beni sevmeyen yanını sevdim.
Gece ateşler içinde bırakıp
Sabah buz gibi bulmanı
Beni kendinde alıkoymanı sevdim.
Ben senin beni sevmeyen yanını sevdim.
Çıkmazlarda beklememi
Cemren düştü gönlüme
Isındı zemheri yüreğim
Bir aşk masalıydık biz
Sen kırmızı açan gül
Ben güle aşık bülbül
Saire haktir iki...
Şairler iki kere ağlar
Bir sercenin cansiz vucudu
Düşse tabiatin gogsune
İki kere aglar sair
Saltanatın bitti devrik sultanım,
Gönlümün tahtından inebilirsin.
Benden aldıkların seninle kalsın
Bu şehirden şimdi gidebilirsin.
Bu canı bir ömür senin mi saydın,
Bugün her şeye, herkese küsesim var,
Bu sabah aynada babamı gördüm.
Kimseye gülümsemekte istemiyor canım
Ama yüzüme de söz geçiremiyorum.
Bu sözler bir şiirin giriş mısraları mı?
Bitiş mi?
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!