Tek gerçeğimsin Şiiri - Hikmet Metin Çavdar

Sen aklıma gelince,
içimde bir bahar açıyor sanki;
yüzüme fark etmeden bir tebessüm yayılıyor.
Beni böylesine güldüren,
senin sevgindi.
Kaygısızca, içten ve sebepsizce gülmenin
ne demek olduğunu seninle öğrendim.
Ve huzurun adını,
senin yanında koydum.

O sakin, güven veren,
ikna eden o eşsiz ses tonunla
yaptığın konuşmalar vardı ya…
Bir anda, hiç beklemediğim bir zamanda
girdin hayatıma.
Seni çok sevdim.
Öyle çok sevdim ki,
bütün kırılmışlıklarıma,
bütün yorgunluklarıma rağmen
yeniden ayağa kalktım seninle.
Sana sığındım,
belli etmesem de
en derin yerimde sana güvendim.
Ve adına “tek gerçeğim” dediğim
tek insan sendin.

Mutluluğun en doyulmaz hâli
seninle başladı.
Sevginin en tükenmez tarafı
seninle doldu içime.
Özlemler, uzaklıklar, bekleyişler
ve kavuşmalar…
Hepsi seninle anlam buldu.

Ben artık çok mutluyum;
çünkü içimde sevgiye susamış
o eksik yanımı
sen tamamladın.
Artık benim için
aşılamayacak hiçbir engel yok.
Nereden bilebilirdim ki
bir değirmenin,
bir karşılaşmanın,
bir insanın
hayatımı tamamen değiştireceğini…

Seninle yaşadım aşkın en güzelini,
hatıraların en unutulmazını.
Her şeye rağmen sevdim seni.
Bazen yaşam biçimin bile
beni korkutsa da,
yine de vazgeçmedim.
Çünkü kalp,
bazen aklın sustuğu yerde sever.

Hayattan hiçbir beklentim yokken,
sıradan ve renksiz günlerin içinde
tanıdım seni.
İlk görüşte aşk değildi belki,
ama seni tanıdıkça
içindeki güzelliklere tutuldum.
İyi kalbine,
samimiyetine,
bana hissettirdiğin o eşsiz güvene…

Sonra anladım;
geçmişte sensiz yaşadığım her şey
ne kadar anlamsızmış.
Seni öylesine çok sevdim ki,
şimdi sensiz geçen tek bir saniye bile
içimde eksiklik oluyor.
Sensizlik zor değil,
sensizlik nefessiz kalmak gibi.

Hayatta her şeyi paylaşabilirim belki,
ama sana olan sevgimi asla.
Çünkü o sevgi,
sadece bana ait değil;
o, kalbimin ta kendisi.

Seninle olmak,
seninle yaşamak,
gözlerine bakıp
“canım, birtanem” diyebilmek…
Tarifi olmayan bir huzur bu.

Yaşam seninle o kadar anlamlı ki,
bazen korkuyorum;
nazar değer diye,
kıskanç gözler dokunur diye,
bir şey olur da seni kaybederim diye…

Oldu da…
Aramıza sözler girdi,
insanlar girdi,
beni sana kötüleyenler oldu.
Ama sen onlara değil,
bana inandın.
İşte o an
seni bir kez daha sevdim.

Çünkü biliyordum;
sen gidersen,
bu hayatın hiçbir anlamı kalmayacaktı.

Sen benim sadece sevdiğim değil,
sığındığım,
inandığım
ve kalbimde sonsuza kadar taşıyacağım
tek gerçeğimsin.