Acının partisi yok kardeşim,
bir annenin avucunda
aynı sıcaklıkla yanar evlat hasreti.
İster doğudan gelsin haber,
ister batıdan,
kapıya düşen gölge
hep aynı karanlıktır.
Bir çocuğun yarım kalan oyunu
hangi meydanda susarsa sussun,
aynı sessizlik çöker akşama.
Kırık bir oyuncağın başında
ne nutuk kalır,
ne alkış.
Kan, bayrak seçmez.
Toprak bilir bunu;
yıllardır aynı kırmızıyı içer
aynı sabırla.
Acı geldi mi
kimliğe bakmaz,
hangi dili konuştuğunu sormaz.
Bir gece gibi çöker insanın omzuna
ve herkes
aynı üşüyen yüreği taşır içinde.
O yüzden
uzanan elin hangi taraftan geldiği değil,
içindeki merhamettir önemli olan.
Bir tas su gibi,
bir sıcak söz gibi,
bir omuz kadar yakın.
Çünkü acının siyaseti yoktur.
Ama iyiliğin vardır:
İnsandan yana,
hayattan yana,
birbirimize rağmen değil,
birbirimiz için.
Kayıt Tarihi : 17.06.2026 02:15:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!